zondag 23 december 2018

Gekte als vliegwiel voor Europese defensie-uitgaven

"Ik ben ervan overtuigd dat president Xi en ik in de toekomst, samen met president Poetin van Rusland, zullen spreken over een redelijke einde aan wat een grote en oncontroleerbare wapenwedloop is geworden. De Verenigde Staten hebben dit jaar 716 miljard dollar uitgegeven. Gekte!"
TweetDonald Trump 3 december 2018 

Misschien verdedigde de opportunistische vastgoedmiljonair Donald Trump hier zijn eigen financiële en electorale belangen, die niet altijd overlappen met die van het Amerikaanse leger. De tweet werd verzonden in het heetst van de strijd die de afgelopen maand woede over het vergroten van de Amerikaanse defensiebudgetten. De president kreeg een hele stoet vertegenwoordigers van het Pentagon en het Congres op bezoek om hem een besparing van $ 33 miljard op de Defensieuitgaven uit het hoofd te praten. Prominent in deze missie naar de President was de Minister van Defensie Jim Mattis. Deze havik ruimde afgelopen week het veld na een serie van conflicten met de president, waarbij in de analyses achteraf juist dit financiële meningsverschil nauwelijks genoemd wordt. Daar is Trump zelf misschien wel debet aan, als het er om gaat de troepen achter zich te krijgen belooft hij net zo hard weer een stijging van de Defenswiebegroting. Dat Staatszaken geen Trump-only-zaken zijn, wil er niet zo erg in. Patrick Shanahan, de opvolger van Mattis, heeft zowel een voorstel voor 700 als voor 733 miljard dollar op tafel gelegd.

De hoogte van de Amerikaanse militaire uitgaven en de solidariteit van de NAVO-begroting wordt vaak gebruikt als argument om ook de Europese defensie-uitgaven te verhogen. Onlangs zijn de Europese defensiebudgetten inderdaad begonnen te groeien. Europa zou zich ook kunnen richten tegen de gekte van steeds hogere budgetten, die ook de uitgaven elders in de wereld opdrijft.

De Nederlandse militaire uitgaven zijn een voorbeeld van deze Europese tendens (zie grafiek 2). Cijfers over de afgelopen drie decennia weerspiegelen politieke ontwikkelingen:
  • hoog tijdens de Koude Oorlog, gevolgd door afname na 1989,
  • groei veroorzaakt door de oorlog tegen het terrorisme;
  • afname na de economische crisis; en
  • weer groei door de magische NAVO-norm van 2% van het BBP (gerationaliseerd door de zogenaamde Russische dreiging).
De defensie-uitgaven zijn in absolute cijfers echter genormaliseerd naar niveaus van na de Koude Oorlog toen de uitgaven werden aangepast aan de krachtsverhoudingen na de implosie van de Sovjet militair industriële capaciteit. Tot op heden Rusland nog steeds slechts een schaduw van wat de USSR militair ooit was.

Naast de bekende '2% BBP-norm' voor defensie-uitgaven van NAVO-leden is ook een andere norm afgesproken, nl. dat 20% van de uitgaven geïnvesteerd moet worden in materieel, een beslissing die warm onthaald is door wapenfabrikanten. De nadruk op wapenaankoop binnen het budget onderstreept de verschuiving van weddes voor troepen naar uitgaven voor hightech-wapens. Om deze verschuiving snel te begrijpen, is het de moeite waard om even te kauwen op de vaak gebruikte afkorting C4ISR (Command, Control, Communications, Computers, Intelligence, Surveillance and Reconnaissance). Informatie is de sleutel tot moderne oorlogsvoering. Informatie moet worden verzameld, gecommuniceerd met commandanten en worden verzonden naar wapensystemen in lucht en ruimte, op het land en op zee. Het moet de greep op het slagveld vergroten en bommen, raketten, satellieten en drones richting geven. Juist deze moderne technologieën brengen enorme kosten met zich mee. Begrotingen verschuiven dan ook van troepen naar technologie, ten gunste van de wapenindustrie.

Voor Nederland gaan de grotere delen van het defensiebudget naar de verwerving van Lockheed Martin F-35 straaljagers. Afgelopen week kondigde het Ministerie van Defensie aan dat er nog 15 meer van zullen worden besteld. Is dit gerechtvaardigd door een dreiging vanuit Rusland? Het is de moeite waard om een onderzoeksrapport van Rand over de militaire machtsverhoudingen in de Baltische staten te lezen. Volgens dit rapport heeft de NAVO een overwicht op Rusland van 364: 0 op jachtvliegtuigen van de 5e generatie, zoals de F-35 (bij de oudere 4e generatie is ook vier maal zoveel, 5.094 : 1.251).

Het afschilderen van Rusland als een grote dreiging is niet conform de werkelijkheid. In een conflict tussen de kleine Baltische NAVO-leden en Rusland heeft Moskou een veel betere geostrategische startpositie en beschikt over een sterke interne transportinfrastructuur. Het zou waarschijnlijk ook de overhand hebben tijdens de eerste stadia van een conflict tegen de Baltische staten. Maar Rusland is zwakker en ook kwetsbaar in het Oosten, waar het dicht bij de grote Amerikaanse militaire bases in Korea en Japan ligt. Binnenvallen van de Baltische staten zou een duidelijke zelfmoordmissie zijn voor de Russen. Moskou is niet zo dwaas.

VS Defensie secretaris Mattis stelde: "We moeten de Amerikaanse krachtpositie herstellen." Maar Amerika's sterkte wordt alleen in het Pentagon zelf betwijfeld. Internationale betrekkingenspecialist Chris Ogden merkte bijvoorbeeld op dat Washington beschikt over een ongeëvenaarde mogelijkheid elders troepen in te zetten. Het Pentagon en zijn vrienden onderschatten het Amerikaanse leger om nog meer geld te krijgen. De National Defense Strategy Commission heeft in november een begroting voorgesteld van maximaal een biljoen (en dat is geen vertaal fout, maar 1.000 miljard) in de komende vijf jaar.

Het echte argument voor de hoge begrotingen van de VS en zijn bondgenoten wordt benadrukt door Bloomberg Opinion columnist Hal Brands: "Het is misleidend om eenvoudigweg de Amerikaanse en Russische militaire begrotingen - of de Amerikaanse en Chinese militaire begrotingen - één op één te vergelijken, omdat de Verenigde Staten wereldwijd opereren op een manier zoals geen van onze tegenstanders. Voeg daar nog aan toe dat we alleen uitwedstrijden spelen - we opereren in de buurt van de territoria van onze concurrenten, aan het einde van onze zeer lange bevoorradingslijnen, wat hen een groot geografisch voordeel oplevert - en we hebben gewoon veel meer militaire macht nodig om onze allianties geloofwaardig en onze invloed voelbaar maken." De toenemende kosten van hightech bewapening die het leger gebruikt om deze macht uit te oefenen, creëert nog meer vraag naar nog hogere budgetten.

Prominent veiligheids specialist Michale T Klare citeert de Nationale Veiligheids Strategie in december 2017 waarin wordt gesteld dat de Verenigde Staten tot in de verrre toekomst het de militair en technologisch overwicht tegen Rusland, China en alle andere potentiële uitdagers moet hebben, een zogenaamde overmatch. Binnen deze visie zit de VS alleen aan de top van de globale hiërarchie; er kan geen partnerschap tussen de grootmachten zijn.

De VS willen kortom de overhand op mondiaal niveau en de illusie van een unipolaire wereld overeind houden. Dit vereist een wereldwijde militaire dominantie van de VS, inclusief offensieve mogelijkheden. Europa volgt deze gevaarlijke illusie. Het is geen gekte. Er is een logica voor; deze militaire begrotingen moeten de economische belangen van de 1% ten koste van alles behartigen.
Geschreven voor Ravage-webzine (zie daar voor een geredigeerde versie)

donderdag 20 december 2018

Dutch transit of Czech ammo to Guatemala

a country sliding “towards becoming a dictatorial state”

In the largest harbour outside Asia, that of Rotterdam, remarkable things happen. Sometimes questions must be asked, like in the case of a large shipment of bullets to Guatemala, a country with a horrible past which is still a chilling part of the present.

Guatemala was the stage of a civil war from the sixties into the ninety-nineties. The war ended with a peace process and in 1994 a Commission for Historical Clarification was established. In February 1999 the Commission published a report which found that 200,000 people had been killed or had "disappeared" between 1962 and 1996, the vast majority of them indigenous Mayans.

The military, state-sponsored civil patrols and clandestine death squads were responsible for 90 percent of the grave human rights violations committed during the conflict, while the remaining 10 percent of the abuses were attributed to the guerrilla alliance. The influence of this conflict is still felt as“the same weapons are still in circulation and wreaking havoc” according to journalist Ana Campoy. That the military is still connected to the violence is a regularly heard complaint.

In August 2018 Guatemalan president Morales announced not to renew the mandate of the Agreement between the UN and Guatemala on the establishment of an International Commission against Impunity (CICIG), which will end in September 2019. Human rights organisations noted that this decision was taken by the president while an investigation against himself is carried out to alleged illegal financing of his election campaign.

They also observe a climate of intimidation and harassment against the main human rights organisations in the country and, specifically, against their leaders. Police seeks to locate them and monitors their offices, clearly to intimidate them. Morales policy is “a major blow to efforts to fight corruption, abuse, and impunity writes Human Rights Watch.

Seeking for justice is full of danger in Guatemala. UN experts expressed concern about attacks on victims, plaintiffs and members of the indigenous community who participated in court hearings, as well as threats and attacks targeting justice officials involved in transitional justice cases.

Juana Ramirez Santiago
In May this year Luis Arturo Marroquín was shot in the back by two men wearing hoods. Marroquín was a leader of a group of indigenous farmers defending people from evictions and pollution resulting from mines, hydro dams, logging, and palm oil and sugar cane plantations. The UK Guardian reports that the military and powerful political and financial figures with links to the drug trade, are behind the killing.

September 2018 indigenous rights activist Juana Ramirez Santiago (54) was the 21st human rights activist this year in Guatemala. She was a midwife and member of the Ixiles Womens Network, which provides psychological counseling, social help and birthing assistance to women in rural areas.

Europe

In September 2018, over a million small arms bullets of 22 different types were exported from the Czech Republic passing the Dutch largest harbour of Rotterdam on its way to Guatemala. End users are not mentioned. But it is legitimate to question who gets hold of the ammunition and if it fits human rights and internal security considerations of both the Czech Republic and the Netherlands, the last country providing transport infrastructure to this arms export. The questions must be raised in the light of a worsening human rights situation and targeted killings in the country.

The Dutch government reported recently about its policy on the transit of arms (see answer 57, in Dutch). This policy consist of three elements: the transit control follows the policy of allies; arms transit permits are monthly published; and it is controlled if a consignment appears to change from its declared destination at the time the export license is isued.

But in the case of Guatamala the Netherlands cannot hide behind the back of its Prague ally. The destination of the ammunition is too sensitive. There is a number of extra possibilities in the official Export Control User Guide on Strategic Goods and Services to stop a transfer like this. Such as “when international law or related agreements so requires or when the Minister for Foreign Trade and Development Cooperation deems it to be necessary in order to protect the essential interests of national security.”

And if willing, a Dutch Minister can even do more. In case of transition of ammunition to Saudi Arabia the former Minister of Foreign Trade Ploumen contacted Prague to report the Dutch dislike of such transits. It it worth considering repeating this line of action in the case of Guatemala. At least Ploumen's predecessor Sigrid Kaag should learn who received all those bullets.


Geschreven voor Stop Wapenhandel

Date license
No.
Description
Calibre
Country of
Mode of transport
Place of exit
origin
destination
14-9-18
1,000
bullets
.30-M1
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
3,000
bullets
.45 Colt
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
2,000
bullets
.357 Mag
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
6,000
bullets
10 mm auto
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
25,000
bullets
.38 Spec
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
4,000
bullets
.308 Win
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
1,200
bullets
.270 Win
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
3,600
bullets
.22 Hornet
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
2,000
bullets
7X57 mm
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
500
bullets
.243 Win
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
6,000
bullets
.410
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
1,500
bullets
.32 S&W
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
1,500
bullets
7,62X25 mm
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
1,200
bullets
.44 MAG
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
3,000
bullets
.357 SIG
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
980,000
bullets
9 mm Luger
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
10,000
bullets
.380 ACP
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
70,000
bullets
.40 S&W
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
15,000
bullets
.223 Rem
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
6,000
bullets
6,35 mm
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
10,000
bullets
.45 ACP
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
14-9-18
1,000
bullets
.45 GAP
Czech Rep.
Guatemala
Ship
Rotterdam
Total
1,153,500

vrijdag 14 december 2018

Crazy catalyst for European defence spending

“I am certain that, at some time in the future, President Xi and I, together with President Putin of Russia, will start talking about a meaningful halt to what has become a major and uncontrollable Arms Race. The U.S. spent 716 Billion Dollars this year. Crazy!”
Tweet Donald Trump 3 Dec 2018


This Trump Tweet was sent in the heat of the debate on enlarging the US defense budgets. Maybe the opportunist real estate billionaire Donald Trump was defending his own financial interests, which are not always overlapping with those of the US military. The hight of US military spending and NATO budget solidarity is often used as an argument to also raise European defence spending. Recently, European defence budgets have indeed started to grow. (see graph 1)



The Dutch military expenditures are an example of this European tendency (see graph 2). Figures over the past three decades reflect political developments:

* high during Cold War, followed by decline after 1989,
* rise triggered by the War on Terrorism;
* decline after the economic crisis; and
* rise again because of the magical NATO '2% of GDP' norm, rationalised by the so-called Russian threat.

Absolute defence spending figures normalised to post Cold War levels when expenditures where adapted to the implosion of the Soviet military industrial capacity. Today, Russia is still a mere shadow of what the USSR militarily was.

The norm of 2% of BNP for defence that NATO members agreed on is accompanied with a norm for 20% investment in new weaponry, a decision warmly welcomed by weapon manufacturers. It underlines the shift away from troops to high tech arms. To quickly understand this shift it is worth to chew a moment on the often-used abbreviation C4ISR (Command, Control, Communications, Computers, Intelligence, Surveillance and Reconnaissance). Information is key in modern warfare. Information must be gathered, communicated to commanders and sent to weapon systems in air and space, at land and at sea. It must provide situational awareness and direct bombs, missiles, satellites and drones. These technologies come with enormous costs. Budgets shift from troops to technology, in favour of the arms industry.

For the Netherlands the larger parts of the defence budget goes to acquisition of Lockheed Martin F-35 fighter jets. Is this justified by any threat from Russia? It is worth taking note of a Rand research report on the Baltics. According to this report, NATO has an overweight on Russia of 364 : 0 on 5th generation fighter aircraft (on older 4th generation it is 5,094 : 1251). Depicting Russia as a major threat is unrealistic. In a conflict between the tiny Baltic NATO-members and Russia, Moscow has a much better geostrategic position and strong internal transport infrastructure. It would probably have the upper hand during the first stages of conflict. But the Russian military forces are much weaker than NATO and Russia is also vulnerable in the East, where it is close to the major US military bases in Korea and Japan. Invading the Baltics would be a clear suicide mission for the Russians. Moscow is not that foolish.

US Defence Secretary Mattis might say that: “We have go to make certain we can restore America’s strength.” but America's strength is only doubted in the Pentagon itself. Foreign policy specialist Chris Ogden noted* for example the “current hard and soft power preponderance (including unrivaled power projection capabilities)” of Washington. The Pentagon and its friends are underestimating the US military to get even more funds. The National Defense Strategy Commission proposed in November a budget up to one trillion in the next five years.

The real argument for the high budgets of the US and its allies is pointed out by Bloomberg Opinion columnist Hal Brands: “it is misleading to simply compare the U.S. and Russian military budgets — or the U.S. and Chinese military budgets — on a one-to-one basis because we operate globally in a way that none of our adversaries does. Add in the fact that we only play away games — we operate near our competitors’ territories, at the end of our very long supply lines, all of which gives them a major geographic advantage — and we simply need a lot more military power to make our alliances credible and make our influence felt.” The growing expense of hightech armaments the military uses to exercises this power creates even more demand for higher budgets.

The US wants to keep the upper hand at a global level, and to sustain the illusion of a unipolar, US dominated world. This includes military domination and offensive options. Europe is following in this dangerous illusion. It is not crazy. It follows a certain logic; these military budgets have to defend the economic interests of the 1%.

MB
Geschreven voor Stop Wapenhandel

* Chris Ogden, China and India; Asia's Emergent Great Powers (Polity Press: London/Malden, 2017), p. 152.