Gefragmenteerde gedachten

Een column moet op een pakkende manier één onderwerp onderhanden nemen. Hoogstens twee, niet meer. Het wil niet lukken; een clusterbom is afgegaan in mijn hoofd. Fragmenten met daarop bebloede hoofden, kinderen op een brancard, tanks in straten strijden om voorrang met het gif van discussies die ik lees en hoor over Arabieren die Auschwitz over willen doen, over corrupte Palestijnse politici die het schijnbaar rechtvaardigen dat oorlog wordt gevoerd tegen een hele bevolking, over terroristen die eerlijke verkiezingen wonnen en daar geen recht op hadden. Ik zie Dries van Agt en Hans van den Broek strijden voor een oplossing van het conflict in het Midden-Oosten. Ik zie hoe een demonstratie aangegrepen wordt om mensen zwart te maken.

Ik hou niet van de kou en toch hoor ik iedere dag dat Nederland op de schaats staat. Iedereen! Het leidt me af, dat ik blijkbaar niet bij iedereen hoor en ook niet wil horen.

Nog even en er komt een eind aan het tijdperk Bush, denk ik dan weer rustig en blij. Moet ik terug kijken in deze column? Hoe? De balans op maken van Irak of met het oog op de toekomst Afghanistan en Pakistan? Op ‘t internet ben ik in staat de beursresultaten van vijf grote wapenfabrikanten vanaf begin Bush tot nu te vergelijken met de belangrijkste index van de beurs van Londen, FTSE. Raad maar, of klik.

Kan ik niet beter vooruit kijken naar wat Obama wil? De afgelopen tijd hoor ik mensen over zijn adviseur voor de Nationale Veiligheid, Dennis Blair, omdat hij het regime en de militairen in Jakarta ondersteunde; over Robert Gates als minister van Defensie die zijn hele Republikeinse team mag houden; over Hilary Clinton op Buitenlandse Zaken. AntiWar.com stelt dat Obama zijn campagne wel rond het mantra van verandering voerde, maar dat zijn team zonder uitzondering uit ervaren staatlieden bestaat (havikken ook nog), die de Amerikaanse buitenlandse politiek een kant op zullen sturen die we al kennen. Als ik dat zeg of schrijf, krijg ik steevast als repliek: geduld; geef hem de kans; en blijf het beste ervan hopen.

Soms probeer ik realistisch te zijn en dan denk ik: Ja ‘t ligt voor de hand dat een Defensiebegroting niet al het eerste jaar kan veranderen en ook dat Democraten en Republikeinen er samen voor zorgden dat die begroting voor 2009 niet onder zou doen voor die van 2008. Continuïteit, weet je wel. Voor 2010 zal hetzelfde gelden, lijkt het nu al. Daarna kan je pas een oordeel vellen, een tanker op volle zee draait geen 180° om zijn as. Ik had gedacht dat de enorme staatsschuld als wal het schip van de overheidsbegroting wel zou keren en een andere kant opsturen. Het eerste biljoen aan tekorten is al bijgeschreven. Wie dan leeft, wie dan zorgt. Financiers uit Azië en Europa dempen het gat wel. Zo zuigt de Amerikaanse begroting de wereld mee naar investeringen die meer slopen dan opbouwen.

Ik had nog veel meer brokstukken in mijn hoofd. Canada zegt dat het meer in wapens gaat investeren, om de economische crisis te lijf te gaan. Nog geen maand nadat dit wordt gezegd is het eerste programma van ruim 2 miljard euro al vroegtijdig gestart. Is dat Militair Keynianisme? Jack Spindocter De Vries zet iemand bij de NAVO neer om orders voor de Nederlandse wapenindustrie binnen te slepen, terwijl openheid in Nederland over wapenexporten stagneert, omdat er niet voldoende ambtenaren voor het controleren en verwerken zijn. De Nederlandse wapenindustrie zal goed boeren in 2009, voorspelt De Telegraaf. Vlaanderen stopt wapenleveranties naar Israël, maar Luik heeft El Al Cargo binnen zijn grenzen opgenomen dat massaal wapens naar Tel Aviv en Jeruzalem verscheept. De Waalse controle daarop is vast niet beter dan de Nederlandse. Het raketschild zal onder Obama de kans krijgen zich verder te ontwikkelen. O ja, de NAVO bestaat in 2009 zestig jaar. Neem alvast een paar dagen vrij voor een tochtje naar Straatsburg in april.

Ik hoor Obama zeggen dat hij zich zorgen maakt over de slachtoffers aan beide zijden in Israël en Gaza en dat hij nog plenty to say heeft als hij is beëdigd. Twee weken wachten? Bob de Bouwer komt nu al overtuigender over dan de nieuwe Amerikaanse president. Hopelijk gaat hij het binnenslands beter doen.

En ik? Ik besluit over al die zaken stukjes te blijven schrijven om de brokstukken uit mijn hoofd een plaats te geven. Hè, is dat alles? Een campagne is gewonnen op de leuze van ‘Change’, tegen de Irak oorlog en voor hoop op een betere toekomst. Een financieel systeem is ingestort, omdat het zich baseerde op het rondpompen van geld en overproductie. Solidariteit is nodig tegen de klippen op en gewoon ook omdat het vaak leuk is je te verdiepen in andere mensen. Je hoofd ordenen, het zou wat. De woorden moeten op zijn minst zo scherp zijn als de razor blades op De Muur rond de Westelijke Jordaanoever. Probeer dat eens in 2009, want er liggen ook kansen.

Column geschreven voor konfrontatie.nl (8/1/9)

Zie ook: Niet iedereen kan stenen gooien

Experts: Opschudding zal geen effect hebben op de defensie-industrie

”Ondanks de onrust met de kracht van een orkaan in de financiële sector van de VS, zal deze de defensie-industrie relatief onberoerd laten. De industrie kan zelfs positief verwachten van de het ongeluk van de bankgiganten, zeggen verschillende waarnemers. “De defensie-industrie is mogelijk onder de sectoren waarop de gebeurtenissen van afgelopen week het minste effect hebben.”

Dit is het begin van een artikel uit Defense News 22 september 2008, zie hieronder.


BizWatch
Shelter From the Storm
Experts: U.S. Turmoil Won’t Hurt Defense Firms

By ANTONIE BOESSENKOOL
Despite the hurricaneforce turmoil in the U.S. financial sector, defense companies will be relatively unaffected and could even experience an upside from banking giants’ misfortune, several observers said.
“The defense industry is perhaps among the least impacted by the events of the last week,” said Jon Kutler, founder and CEO of Admiralty Partners, a Los Angelesbased aerospace and defense investment firm. “Defense companies are frankly a tremendous safe haven during the disruptions.” The week saw Merrill Lynch sold to Bank of America, Lehman Brothers declare bankruptcy, and Morgan Stanley enter merger talks with Wachovia. There was also a federal bailout for American International Group, the insurance firm that owns International Lease Finance, an airplane lessor and major customer of both Boeing and Airbus.
But James McAleese, principal at McAleese & Associates, a government contracting and national security law firm, said that in his meetings with major shareholders of defense stocks, the events of last week are “not an issue that’s troubling them.” In fact, a scarcity of cash for private equity acquisitions of defense companies could sweep away the competition for buyout targets.
Private equity deals for defense companies have been slowing, and the events of last week may exacerbate that situation, according to William Farmer, managing director and co-head of Lazard’s aerospace and defense group.
“Certainly over the last 12 months, we’ve seen a lot of the financial sponsors, the private equity firms, become less competitive in going after defense assets and auction processes because of the tightening credit,” Farmer said.
“As private equity firms used to be able to go out and get five or six times leverage to participate in acquiring companies, that is not the case any more,” he said. “More realistically, you’re probably closer to three, three-and-a-half times EBITDA [earnings before interest, taxes, depreciation and amortization] . It puts private equity firms at a significant disadvantage vis-à-vis a lot of the large defense players that are sitting on a considerable amount of free cash flow.” McAleese said less bidding on defense companies by private equity firms could also bring down prices for defense acquisitions.
“To the extent it’s more difficult to raise money, it’s likely to have a retarding impact on private equity,” he said.
“What it will do is make M&A more attractive among true-play defense companies, because it will eliminate the speculator portion of the market,” he added.
“That should reduce the prices; that should make strategic mergers and acquisitions more attractive.” But the main driver behind investment in defense companies and acquisitions continues to be the future direction of defense spending, not fallout in the financial markets, McAleese said. Current expectations are that there may be one last burst of growth in U.S. defense spending in the 2010 budget request before supplemental spending, at least, begins to taper off. And once that happens, the push for mergers and acquisitions will grow.
“Whether the base budget grows or shrinks, that is what will either further delay your next wave of M&A or accelerate your M&A activities as [defense spending] is contracting,” he said.
Mergers and acquisitions among defense companies will still take place, especially when those deals make strategic sense, Farmer said. “There’s still a need to consolidate the defense space, and there are people that are looking to fill voids in their portfolio with niche acquisitions,” he said. “To the extent that they make strategic sense, those [deals] would still happen now, regardless.”
Little Effect on Credit
Another question is the effect of credit market troubles on defense companies’ credit. But the robust cash flow of most defense firms means that even if one bank providing credit disappears, others will be more than happy to step up.
“Most defense companies are flush with cash,” Kutler said. “Right now, they’re very healthy, so they don’t need debt unless they’re making an acquisition.” Moreover, “the borrowing base for defense contractors is substantially better than for their commercial counterparts,” he said. “In today’s marketplace, while banks are not lending, they are substantially more likely to lend to a defense contractor than they are to many commercial companies.” “There’s not a lot of companies in defense that are in danger of going under,” Farmer said. “For most of them, their credit ratings are very solid.” Though Lehman Brothers did provide some credit for defense firms, its role was to arrange credit from other banks. Given Lehman’s bankruptcy filing and a subsequent agreement to sell its major U.S. assets to British bank Barclays, that role is in question, Farmer said.
Lazard is advising Lehman Brothers on the possible sale of its U.S. assets to Barclays. The defense companies most susceptible to the events of last week are those that have exposure to both the commercial and defense markets, according to Kutler. “Aerospace is driven by the business cycle. And the business cycle in the U.S., but also globally, has taken a hit,” Kutler said. “Even though fuel prices have come down, airlines, because of their own health issues and their projections of the impact of this crisis on the global economy, are likely to cancel, reschedule and defer deliveries because they won’t be growing as fast.” Shares of the five largest U.S. defense companies slid early last week, but most had regained lost ground by press time on Friday.
“It just goes to show how this market isn’t trading on fundamentals,” Kutler said. “Certainly nothing happened in the last week that fundamentally changed, even in the near term, the outlooks of these companies.”