zaterdag 7 september 2013

Syrië: Illegale wapenhandel legaal gemaakt

De schade van de oorlog in Libië is nog niet eens opgeruimd als de volgende militaire interventie al weer gepland wordt. De Maghreb en het Nabije Oosten worden overspoeld met zware wapens, gesmokkeld vanuit de Libische arsenalen. Syrië is een belangrijke bestemming.



De BBC citeert de Groep Deskundigen van de VN-Veiligheidsraad die het wapenembargo in 2011 opgelegd aan Libië bewaakt. In april 2013 wijst de Groep op illegale transporten van "zware en lichte wapens, waaronder draagbare luchtverdedigingssystemen [MANPADS], kleine wapens en bijbehorende munitie, explosieven en mijnen . ( ... ) De forse omvang van sommige transporten en de logistiek die daarbij gebruikt worden doen het vermoeden reizen dat vertegenwoordigers van de Libische lokale autoriteiten ten minste op de hoogte zijn geweest van de transfers, als ze er al niet direct betrokken bij zijn." De situatie is nog erger.

Drie gevallen bewijzen de enorme omvang van de leveringen, de betrokkenheid van Qatar als een belangrijke leverancier, en dat nog meer overheden, ook westerse, betrokken zijn bij de illegale wapenleveranties.

Een In april 2012 werd een schip, de Letfallah II, tegengehouden door de Libanese autoriteiten. Het schip verliet Misrata, Libië, een dag eerder op 14 april 2012. De VN-groep van deskundigen bevestigd dat geavanceerde wapensystemen en onderdelen daarvoor aan boord waren, zoals SA-7b luchtverdedigingssystemen en Milanraketten.
Als tijdens de aandeelhoudersvergadering van de grote Europese wapenproducent EADS, dat een belangrijke deelnemer is in MBDA - de producent van de Milan raketten - CEO Tom Enders gevraagd wordt of hij de Groep kan informeren uit welk land de gevonden raketten komen, wuift hij elke verantwoordelijkheid weg. Enders stelt, op zijn bekende arrogante manier, dat overheden die informatie moeten verstrekken en niet bedrijven. Maar ook de Franse overheid gaf de informatie niet, toen daar door de VN-groep om gevraagd werd. Wapenexportbeleid en ethische bedrijfspolitiek worden gemakkelijk vergeten als het het in hun belang is de duistere wereld van de wapenhandel af te dekken.

Twee In december 2012 verklaarde de VN dat Libië, Qatar en Saoedi-Arabië de belangrijkste bronnen waren voor wapenleveranties aan Syrië (zie). Laten we ons focussen op Qatar: Het laatste geval van het bewapenen van Syrische strijders door Qatar is een paar weken geleden gemeld, op 28 augustus, door Jane 's Defence Weekly. Het Weekblad schrijft dat het FN-6 MANPADS levert aan de Syrische rebellen. (Zie voor meer informatie over MANPADS in Syrië de Rogueadventurer.) Er zijn veel meer gevallen van Qataarse betrokkenheid bij (illegale) wapenexporten naar Syrische strijders . De VN-Groep van Deskundigen vond een doos met .50 munitie in de Letfallah, die was verzonden naar de strijdkrachten van Qatar. Het panel vond Belgische FN-aanvalsgeweren onderweg naar Syrië. Deze geweren waren oorspronkelijk verkocht aan Qatar rond 1980, zo meldde FN, het bedrijf uit Luik. De autoriteiten van Qatar ontkenden alles. Overheden kunnen zeer onbehulpzaam om illegale wapenleveranties te traceren.

Drie De laatste explosieve informatie over illegale wapensmokkel naar Syrië komt uit de Amerikaanse ambassade in Benghazi. CNN onthulde dat op het moment dat de ambassade werd aangevallen in augustus 2012 (waarbij vier mensen werden gedood, waaronder de Amerikaanse ambassadeur Stevens ), CIA- personeel bezig was SA-7 raketten naar Syrië te smokkelen, zo werd tenminste gespeculelerd op Capitol Hill. De levering werden in mei dit jaar ook al genoemd in verschillende bronnen. Een van de talrijke twitter reacties op dit verhulde staaltje illegale wapenhandel door een overheidsorgaan was: "Dus in plaats van Iran-Contra, hebben wij nu Libië en Syrië gunrunning." (Als je te jong bent om te hebben gehoord over de Iran-Contra-schandaal, Gooogle het.)

Op 6 september, heeft het Verenigd Koninkrijk een nieuw wapenexportbeleid met betrekking tot Syrië. Deze zogenaamde Export Control (Syria Sanctions ) Order 2013 zorgt ervoor dat Syrië niet meer op de lijst met gecontroleerde bestemmingen staat. Hierdoor kan de overheid leveringen aan de Free Syrian Army en andere groepen goedkeuren, zonder daarbij de wapenexportregelingen te schenden. Het opent daarmee een nieuw en dit maal legale weg voor bewapening van Syrische oppositiegroepen. (Voor een lijstje argumenten tegen dit beleid en zaken die juist wel moeten gebeuren zie.) Het legaal maken wat illegaal was veranderd de situatie de jure maar niet de facto. Wapens zullen nog steeds van conflict naar conflict reizen en olie op het vuur betekenen. En de oorlog in Syrië zal alleen maar meer wapens toevoegen aan de enorme hoeveelheden die nu al in de regio zijn. Op naar de volgende oorlog of reden voor meer omzichtigheid?

Onderzoek ondersteund door Fonds Vredesprojecten
Geschreven voor Konfrontatie

donderdag 5 september 2013

Illegal arms trade legalised

The fallout caused by the war in Libya has yet to settle, while the next military intervention is already planned. The Maghreb and Near East are flooded with heavy arms, smuggled out of Libyan arsenals. Syria is an important destination.


The BBC cites the UN Security Council's Group of Experts, which monitors the arms embargo imposed on Libya during the 2011 uprising. In April 2013 the Group points at illicit transfers of "heavy and light weapons, including man-portable air defence systems, small arms and related ammunition and explosives and mines. (…) The significant size of some shipments and the logistics involved suggest that representatives of the Libyan local authorities might have at least been aware of the transfers, if not actually directly involved." In reality, the situation is even worse.

Three cases give proof of the sheer seize of the deliveries; the involvement of Qatar as an important supplier; and more governments, also Western, involvement in the illegal arms shipments.

Case one
In April 2012 a vessel, the Letfallah II, was stopped by the Libanese authorities. “The ship left Misrata, Libya, on a date prior to 11 a.m. on 14 April 2012.” The UN Group of Experts confirmed that advanced weapon systems and components were aboard, such as SA-7b air defence systems and Milan missiles. When questioned during the shareholders meeting of EADS, Tom Enders, CEO of this big European arms producers and a major partner in MBDA – the producer of the Milan missiles – wavered away any suggestion that the company could help the Group by informing them to which countries the missiles were exported. Enders, with his known arrogance, stated that governments not companies are responsible to provide this kind of information. But the French government did not give the information either, when the Group requested it. Arms export and ethical policies are easily forgotten by governments and companies when they want to cover the murky world of arms trade.

Case two
In December 2012, the UN stated that Libya, Qatar and Saudi-Arabia were the most important sources of arms shipments to Syria (see). Let us focus on Qatar: The latest case of Qatar arming Syrian fighters is reported on August 28, 2013 by Jane's Defence Weekly which writes that Qatar is supplying FN-6 portable guided missiles against planes (MANPADS) to the Syrian rebels. (For more on MANPADS in Syria see the Rogueadventurer.) There are many more cases of Qatari involvement in (illegal) shipments of arms to Syrian fighters. E.g. the Group of Experts found that a box of .50 ammunition in the Letfallah which was sent to the armed forces of Qatar. The Group also found Belgium FN assault riffles on their way to Syria, originally sold to Qatar around 1980 (the Panel was told by FN from Liege, Belgium). Of course the Qatari authorities denied everything. Governments can be very unhelpful to trace illegal arms shipments.

Case three
One last explosive piece of information about illegal arms smuggling to Syria comes from the US embassy in Benghazi. CNN unveiled that at the time the embassy was targeted in August 2012 (four people were killed, including U.S. Ambassador Stevens), CIA-personnel was smuggling SA-7 missiles to Syria, it was speculated on Capitol Hill. The deliverances where already mentioned in May this year by several sources.One of the numerous twitter reactions to this covered illegal arms trade by a government body was: “So instead of Iran-Contra, we have Libya-Syria gun running.” (If you are too young to have heard about the Iran Contra scandal, just Gooogle it.)

On September 6, the United Kingdom implemented a new arms export policy concerning Syria. This so-called Export Control (Syria sanctions) Order 2013 removes Syria from the list of controlled destinations. This will enable the government to arm the Free Syrian Army and other groups under the arms export control regime. It opens a new and this time legal channel to arms Syrian opposition groups. (For the cons on this policy and the things to do see.) Making legal what was illegal changes the situation de jure but not de facto. Arms are still traveling from conflict to conflict and fanning the flames of violence. And the war in Syria will only add more weapons to the stream. Up to the next war or reason for a more cautious approach.

Research supported by Fonds Vredesprojecten
Geschreven voor Campagne tegen Wapenhandel

woensdag 4 september 2013

Two annexes from Final report of the Panel of Experts concerning Libya (2013)

Full report

Annex XIII: Arms and ammunition seized on board the Letfallah II
(and below Annex XIV, 2013: Pictures of different types of materiel seized on board the Letfallah)
Type of items
Quantity
Weapon systems

Kalachnikov type assault rifles
23
FN FALs
14
Dragunov sniper rifles
3
BKTa
13
12.7mm heavy machine gun
1
14.5mm heavy machine guns - twin barrel
2
RPG
24
Antitank recoilless rifles
4 (+ 4 bases)
120 mm mortar
1
82 mm mortar
1
60 mm mortar
1


Ammunition

Rocket 130mm
11
Tank rounds 115 and 125mm
6
SA-24 Igla-S
2
SA-7b
10 (+ 1 gripstock and 6 batteries)
Anti-tank missiles
23 (Including 2 MILAN, 5 KONKURS-M,
3 METIS-M, 1 MALUTKA)
7.62x39, 7.62x51, 7,62x54mmR
378 274
12.7mm
165 960
14.5mm
22 450
23 mm
6285
57mm rockets
758
68mm rockets
201
Different types of artillery rounds
18
PG rockets
1640
Other rockets
9
Recoilless rifle rounds 73mm
483
Recoilless rifle rounds 106mm HEAT
24
107mm Katyosha
9
Different types of mortar rounds
528
Defensive and offensive hand grenades
786
Different types of rifle grenades
319


Mines and explosives

Anti-tank mines
8
Semtex H
40kg
400 g TNT blocks
4


Other items

Sights, magazines, cleaning kits, spare parts for weapons, military uniforms, helmets, gas masks, communication equipment (71 radios), propulsive charges for rockets and fuses.


Annex XIV, 2013: Pictures of different types of materiel seized on board the Letfallah  
12.7 mm ammunition
107 mm rockets

130 mm rocket

Anti-vehicle mine

FN FALs

MAG machine guns

SA 24 Igla-S

SA-7b and SA-24 and various ATGM

SNEB rockets

SNORA rockets (RAK 022)

vrijdag 30 augustus 2013

Wapensmokkel van Libië naar Egypte


Ondanks de explosieve situatie in Egypte, vinden er vanuit Lybië geregeld omvangrijke smokkel-activiteiten plaats waarbij wapentuig in handen komt van onder meer salafistische rebellen.

Tijdens en na de door de NAVO gesteunde burgeroorlog van 2011 werden in Libië wapens en munitie gestolen. Het is niet moeilijk om deze wapens naar Egypte te smokkelen. De grens tussen Egypte en Libië is lang en wordt slecht gecontroleerd. ‘Regelmatig vinden omvangrijke wapentransporten – en soms ook van strijders – vanuit Libië plaats. Deze zijn zich gaan richten op twee geografische gebieden: Egypte en de Sahel’, schreef het panel van deskundigen dat werd aangesteld door de VN-Veiligheidsraad nadat ‘resolutie 1973′ over wapenhandel, militaire activiteiten en Libische financiële activa van 2011 was aangenomen. Het panel bewaakt en bevordert de uitvoering van de sancties.
Na de omverwerping van Kadaffi begon de stroom Libische wapens naar Egypte. Niet voor al deze wapens is Egypte de eindbestemming. Het panel stelt: ‘Meerdere bronnen geven aan dat de eindbestemming voor de meerderheid van de wapens de Gazastrook is, maar dit is moeilijk te controleren. Het is waarschijnlijk dat een kleiner deel van de wapens in de Sinaï blijft voor gebruik tegen de regering van Egypte door de opstandelingen in die regio. De Egyptische autoriteiten hebben het panel geïnformeerd dat wapens zich ook verspreiden over andere delen van Egypte. Hoewel nog niet bewezen, is het mogelijk dat knooppunten langs deze handelsroute in de toekomst kunnen dienen als doorgeefluiken voor de verdere verspreiding naar andere landen.’ (VN-panel p. 12, 2013) Tot deze ontvangende groepen behoren de Syrische rebellen die via Egypte grote zendingen Libische wapens ontvangen.
Toename
In januari 2012 werd het panel geïnformeerd over 567 wapens en 1.132.411 kogels die naar Egypte werden gesmokkeld over de grens met Libië (VN-panel p. 117, 2012). Sindsdien zijn de wapenstromen in omvang alleen maar toegenomen. Libische wapens werden in alle delen van Egypte in beslag genomen.
Januari 2013 ontving het panel een lijst van geconfisqueerde wapens en munitie. ‘Sinds de instelling van het wapenembargo, hebben de Egyptische autoriteiten honderden handvuurwapens, lichte en zware wapensystemen, honderden granaten voor zware wapensystemen en honderdduizenden patronen voor handvuurwapens en machinegeweren in beslag genomen (op verzoek van de Egyptische autoriteiten, zal de gedetailleerde lijst niet worden gepubliceerd).’ De wapens worden gesmokkeld via zuidelijke routes en de noordelijke kustgebieden, maar ook bijvoorbeeld met de boot van Benghazi en Tubruk naar Marsa Matruh en in Egypte. De smokkelaars zijn Libiërs, Egyptenaren en Palestijnen.
Sinds de tweede helft van 2012 begon de pers meer te schrijven over Egypte als eindbestemming voor de clandestiene wapens. De Voice of America schreef: ‘Niet alle wapens in Libië zijn bestemd voor de Gazastrook. De Egyptenaren vrezen dat de wapens nu worden opgeslagen door de Egyptische salafistische groepen. De autoriteiten ontdekken sinds kort uit Libië gesmokkelde wapens in de Nijl Delta en geloven dat wapens worden opgeslagen in de Sinaï. Dat maakt ze erg nerveus.’ Ook de Washington Post wees op grote voorraden wapens die vanuit Libië worden vervoerd naar het reeds onstabiele Sinaï-schiereiland.
De in beslag genomen wapens variëren van handvuurwapens tot raketten. Een voorbeeld is de inbeslagname van zes luchtafweer- en anti-tankraketten op het Sinaï-schiereiland, begin januari2013. Legerwoordvoerder Ahmed Ali noemde in maart 2013(zonder vermelding van periode en de bron van de wapens) het feit dat de Egyptische grenswachten de smokkel van 8.138 geweren, 450 magazijnen, 19 raketten en 100 kogels tegenhielden. Dit zijn enorme hoeveelheden.
In juni 2012 heeft Egypte een grote wapenzending gelokaliseerd, waaronder Grad-raketten die vanuit Libië werden gesmokkeld en mogelijk op weg waren naar de Gazastrook. De buit van 138 Grad-raketten, 139 Grad-raketkoppen en 400.000 stuks anti-vliegtuig munitie werd aangetroffen in de kustplaats Marsa Matruh aan de Middellandse Zee, niet ver van de Libische grens, zo rapporteerden Egyptische kranten. Er zijn talrijke andere gevallen gemeld.
Smokkelactiviteiten leiden veeal tot geweld tussen veiligheidstroepen en de smokkelaars, diverse politiebureaus en militaire controleposten werden aangevallen. De bloedigste aanval leidde tot de dood van 16 beambten.Geweld tegen lokale dorpelingen vindt eveneens plaats. Bewoners van een Egyptische oase in de buurt van de Libische grens werden gestraft door de smokkelaars die delen van hun boerderijen in brand staken omdat ze samenwerkten met de overheid. De oorlog in Libië heeft tot op vandaag zijn effecten in buurland Egypte. Die situatie is gelet op de recente gebeurtenissen en de instabiele situatie in het land nog ernstiger geworden.
Wapenexport Nederland
Vorig jaar gaf Nederland het groene licht voor twee wapenexporten maar Egypte. Het ging om militaire navigatieradar en radarvuurleidingssystemen voor de zogenaamde Navy Fast Missile Craft. Deze schepen zijn bewapend met verschillende soorten raketten, een 7,62 cm kanon en een close-in weapon system (CIWS, vergelijkbaar met de Nederlandse Goalkeeper).
Momenteel worden de wapenexport vanuit Nederland naar Egypte tegengehouden, maar dat geldt alleen voor ‘materieel dat kan worden gebruikt voor binnenlandse repressie.’ Marine-technologie lijkt buiten deze definitie te vallen. Toch moeten die leveringen wel worden beschouwd als het geven van support aan het militaire regime in Egypte. De vraag reist dan ook of een militair regime dat verantwoordelijk is voor een coup en brute moorden van burgers, niet moet worden gestraft met een wapenembargo dat alle typen strategische goederen omvat.
Aangezien een deel van de smokkel-activiteiten over zee plaatsvindt, lijkt het stoppen van de wapensmokkel een argument tegen een dergelijk militair embargo te zijn. Zeker als het om marine-technologie gaat. De Naval Fast Missile Craft is echter niet voor gebruik tegen smokkelaars bedoeld, maar voor een hoger niveau van militaire inzet ‘om het gebruik van de handelsroutes (SLOC’s) met Egyptische militaire macht te verzekeren.’
Bovendien heeft Egypte een omvangrijke kustwacht ‘voor de bescherming van installaties aan de kust en voor het patrouilleren in de kustwateren om smokkel te voorkomen. Momenteel bestaat die kustwacht uit 105 schepen en vaartuigen.’ Er is geen behoefte aan nieuwe marinetechnologie om smokkelaars te stoppen. Egypte heeft meer behoefte aan vrede aan zijn grenzen en geen oorlog, een ondubbelzinnige veroordeling en bestraffing van de militaire coup.

Geschreven voor Ravage, webzine.
Geschreven met steun FondsVredesprojecten.
http://www.ravage-webzine.nl

dinsdag 27 augustus 2013

Egypt, arms smuggling from Libyan stocks

During and after the NATO-backed civil war of 2011 arms and ammunition were stolen. It is not terribly difficult to smuggle these weapons into Egypt. The border is extensive and porous and weakly patrolled. “Transfers from Libya of more regular and significant quantities of arms and, at times, fighters have developed towards two geographic areas: Egypt and the Sahel,” wrote the Panel of Experts, established by the UN Security Council after resolution 1973 on arms trade, military activities and Libyan financial assets of 2011 was adopted. The Panel monitors and promotes the implementation of the sanctions.


After the overthrow of Kadaffi, Libyan arms started to flow into Egypt. Not for all these arms Egypt is the end destination. The panel states: “Multiple sources indicate that the end destination for the majority of arms is the Gaza Strip, but this is difficult to verify. It is also likely that a smaller proportion of arms remain in the Sinai for use against the Government of Egypt by the low-level insurgency in that region. The Egyptian authorities informed the Panel that arms also dispersed throughout other parts of Egypt. While as yet unproven, it is possible that hubs along this trafficking route may in the future serve as points for onward transfers to other countries.” (UN Panel p. 12, 2013) One of these other recipients are Syrian rebels which received big shipments of Libyan arms trough Egypt.

In January 2012 the Panel was provided information that 567 weapons and 1,132,411 bullets were smuggled into Egypt through its border with Libya (UN Panel p. 117,2012 and see also). Since then, the flows of arms into Egypt seem to have increased significantly. Libyan weapons have been seized in all parts of the country. In January 2013 the Panel got a list of seized arms and ammunition. “Since the imposition of the arms embargo, the Egyptian authorities have seized hundreds of small, light and heavy weapons systems, hundreds of rounds of ammunition for heavy weapons systems and hundreds of thousands of rounds of ammunition for small arms and machine guns (upon request of the Egyptian authorities, the detailed list will not be published).”

The arms are smuggled through southern and the northern coastal routes, but also by boat from Benghazi and Tubruk on to Marsa and Matruh in Egypt. The traffickers are Libyans, Egyptians and Palestinian nationals.

Since the second half of 2012 the press started to write more on Egypt itself as final destination for the clandestine weapons. The Voice of America for example wrote: “Not all the weaponry flowing into Libya is going to the Gaza. The Egyptians are becoming alarmed that weapons are now being stockpiled by Egyptian Salafi groups. They are starting to uncover arms trafficked from Libya in the Nile Delta and believe other weapons are being stored in Sinai. It is making them very nervous.” The Washington Post points at large caches of weapons from Libya which are transported from Libya to Egypt’s already unstable Sinai Peninsula.

Confiscated weapons run from small arms to missiles. An example is the seizure of six anti-aircraft and anti-tank rockets in the Sinai peninsula, early January 2013. Armed Forces spokesperson Ahmed Ali in March 2013 mentioned (without specifying period and source of the weapons) the fact that Egyptian border guards stopped the smuggling of 8,138 guns, 450 magazines, 19 rockets and 100 bullets. These are enormous amounts. In June 2012 Egypt has seized a large weapons consignment, including Grad rockets, that had been smuggled from Libya and could have been headed to the Gaza Strip. The haul, which included 138 Grad rockets, a further 139 Grad warheads, and 400,000 rounds of anti-aircraft ammunition was made in the Mediterranean coastal town of Marsa Matruh, not far from the Libyan border, Egyptian newspapers reported. There are numerous other cases reported.

Smuggling activities lead to violence between security forces and smugglers. Several police stations and military checkpoints have been attacked. The bloodiest of those attacks resulted in the killing of 16 security guards.  Violence is also affecting local villagers. Inhabitants of an Egyptian oasis near the Libyan border were punished by the smugglers setting parts of their farms on fire for reason they cooperated with the authorities aiming at tightening security in the region. The war in Libya thus spills over to Egypt, which is even more serious because of the unstable situation in the country.

Last year, the Netherlands gave the green light for two arms deals concerning military navigation radars and fire control radar for so-called Navy Fast Missile Craft.(See) These ships are armed with different types of missiles and a 7.62 cm canon and a close-in weapon system. Exports from the Netherlands to Egypt are on hold but only for "any equipment which might be used for internal repression". This naval technology seems to fall outside this definition, although ongoing deliverances are supporting the military regime in Egypt. The question must be asked if a military regime, responsible for brutal murders of civilians, should not be punished by an all out arms embargo.

The arms smuggling seems to be counter argument against such a military embargo, at least on equipment used for tackling the illegal arms flows. Because part of the smuggling activities go by sea, naval vessels seem to fall under this category. The Naval Fast Missile Craft however are not for use against smugglers but “to ensure the use of sea lines of communication by Egyptian force,” which points to a higher level of military power. Moreover, Egypt has a Coast Guard “for the onshore protection of public installations near the coast and the patrol of coastal waters to prevent smuggling. Currently consists of one hundred five ships and craft.” There is no need for new navy weapons to stop smugglers.What Egypt needs most is a no war near its borders and an unequivocal condemnation and punishment of the military coupe.

Martin Broek

Research supported by FondsVredesprojecten  

donderdag 22 augustus 2013

De noodzaak van een andere wereld

Voor een rechtvaardiger bestaan moet niet alleen het positieve van solidariteitsgroepen worden omarmd, maar ook het negatieve worden benoemd om het laatste te kunnen bestrijden. Hans Beerends levert met zijn boek Tegen de draad in een bescheiden bijdrage aan dit inzicht.

De dag dat het boek Tegen de draad in, een beknopte geschiedenis van de (derde) wereldbeweging van Hans Beerends bij me op de deurmat valt, sneuvelen er in Egypte 51 mensen bij gevechten rond de kazerne, waar oud-president Morsi na een coup door het leger wordt vastgehouden. De slachtoffers blijken aanhangers van Morsi die protesteren tegen diens afzetting.

Enkele decennia geleden werd dit nog een massaslachting genoemd, waarop er een solidariteitskomitee uit de grond zou zijn gestampt. Nu blijft het bij wat artikelen in de krant, en een discussie of het leger nu wel of geen bondgenoot is, waarbij het gros van de mensen kiest voor de eerste optie. De Arabische ontwikkelingen moeten het doen zonder landencomités.

Leemtes

'Alleen Portugal hield [begin jaren '60] nog vast aan zijn Afrikaanse koloniën', schrijft Beerends. Daar zou toch op zijn minst Oost-Timor aan toegevoegd moeten worden. De oostelijke helft van het eiland Timor werd pas losgelaten toen het regime van dictator Salazar al gevallen was. Beerends staat vanwege die Portugese dictatuur wel stil bij het feit dat het land onderdeel uitmaakte van de NAVO-alliantie.

Velen zouden vanwege hard politieoptreden tijdens een protest tegen de Portugese deelname aan een taptoe in het Amsterdamse Olympische stadion vraagtekens hebben geplaatst 'bij de koloniale politiek van NATO-bondgenoot Portugal', stelt Beerends. In een boek over de (derde) wereldbeweging mag geschreven worden dat ook de NAVO doelwit van kritiek was. Het militaire bondgenootschap had bij bescherming van het vrije westen immers niet alleen Portugal, maar ook het Spaanse, Griekse en Turkse regime als bondgenoot.

Van viceversaonline.nl
De inmiddels 81-jarige Hans Beerends, onder andere medeoprichter en voormalig coördinator van de wereldwinkelbeweging en voorzitter van het samenwerkingsverband 'Honger Hoeft Niet', vat de derde wereldbeweging als volgt samen: 'Naast lokale groepen, die min of meer opereerden onder de paraplu van de drie genoemde landelijke organisaties [wereldwinkels, kerkelijke groepen en Novib], bestonden er in die jaren op lokaal niveau nog allerlei andere groepen: Hivos-comités, groepen voor Zuidelijk Afrika, Latijns-Amerika en Vietnam, onafhankelijke derde wereldgroepen van allerlei snit, regionaal opererende Centra voor Ontwikkelingssamenwerking (COSsen) en last but not least plaatselijke afdelingen van linkse politieke partijen. Met name de PSP [Pacifistisch Socialistische Partij] was in dit opzicht zeer actief.'

Indonesië, Sri Lanka, Suriname en Palestina worden later kort behandeld. Vanuit de Communistische Partij Nederland (CPN) werden ook veel solidariteitsacties gestart. Beerends noemt zelf later dat de Anti Apartheids Beweging Nederland (AABN), toch niet de minste, zich op de CPN richtte. Voor machts- en veiligheidspolitiek is in het boek niet veel aandacht. Die keuze wordt verder niet gemotiveerd. Zo blijven de Koerden buiten beschouwing en krijgt de Hoorn van Afrika met oorlogen in Ethiopië en Eritrea – en bijbehorende comités - geen aandacht. Wél Zuid-Afrika, Latijns-Amerika en het onvermijdelijke Vietnam.

Geweld

De Filipijnengroep Nederland lijkt buiten de boot van de serieus te nemen solidariteitsorganisaties te vallen, omdat het de gewapende strijd door de New Peoples Army, de gewapende tak van de strijd tegen het Marcos regime, goedkeurde: 'de groep werd met wantrouwen bekeken.' Waarom dat dan niet het geval was bij Umkhonto we Sizwe, de gewapende tak van het ANC, wordt niet toegelicht.

Ook de Sandinisten in Nicaragua, die het Somoza-regime gewapenderhand omver wierpen, vormden toch een breed gesteunde groepering. Vreemd overigens dat Beerends hier niet de de Contra's noemt die de Sandinistische revolutie de nek om wilden draaien. Het lijkt erop alsof hij moeite heeft met geweld en rechtse ideologieën, die tegen zijn opvattingen over de derde wereld ingaan (hierover later meer).

Beerends constateert dat, ondanks sterke acties in Nederland en andere Europese landen, het tot 1989 zou duren alvorens het regime-Pinochet in Chili zou verdwijnen. De vraag hoe dat komt wordt helaas niet gesteld. Hoe belangrijk zijn die acties geweest bij het verdrijven van het regime? Wat voor acties zijn zinvol? Moet hierbij de nadruk liggen op binnenlandse organisatie van vakbonden en politieke organisaties? Draait het bij een verandering om de middenklasse, de armen, iedereen?

En: Kunnen we meer doen dan nationale of Europese voorwaarden zo maken dat die de gewenste hervorming of revolutie mogelijk maken? Wat betekende de door de VS gesteunde coup in Chili voor hervormingsgezinden? Bepalen wij wat we doen, of overleggen we met partners in de betreffende landen over de te volgen strategieën? Dit soort discussies, die in de derdewereldbeweging volop gevoerd werden, komen in het boek helaas niet aan de orde.

Golfoorlog

Volgens Beerends is het veelzeggend dat er in 1989 geen Panama-comité werd opgericht. Waar het daarbij om draaide, legt hij niet uit. Niets over de omvang en het doel van de interventie door de VS, die het land binnenviel om president Noriega, een drugsbaron, te grazen te nemen. Het was een beperkte en korte militaire actie, gericht tegen een man waar je geen sympathie voor kon opbrengen. Dat dit onderdeel uitmaakte van een Amerikaanse militaire politiek na de val van Muur, was voer voor specialisten. Een aantal daarvan demonstreerde weliswaar bij de Amerikaanse ambassade in Den Haag, maar het was misschien minder een issue om een comité voor in het leven te roepen.

In 1990 werd wel het Komitee Anti Golf Oorlog (KAGO) opgericht. (1) dat veel plaatselijke afdelingen zou krijgen. Het werd gevormd door de linkse en progressieve vredesbeweging, kleine partijen en Marokkaanse en Turkse organisaties. Vanuit dit KAGO werd met grote vasthoudendheid en uiteindelijk met succes uitbreiding gezocht in de vorm van GroenLinks, SP, IKV en Vrouwen voor Vrede.

Het KAGO organiseerde voor het eerst sinds jaren demonstraties waaraan tot 15.000 mensen deelnamen. Het formuleerde een antwoord op de vraag: wie steun je als er geen bondgenoot lijkt te zijn? Geen Saddam en geen Westerse interventie; steun aan de verschillende bevolkingsgroepen betekent geen oorlog, maar zelfbeschikkingsrecht, zo luidde het standpunt.

Maar het KAGO is blijkbaar geheel aan Beerends voorbij gegaan. 'De Golfoorlog bracht in Nederland weinig mensen op de been. Zowel de vredes- als derdewereldbeweging hielden zich stil. Hier en daar zag je een bord met de kreet 'Geen bloed voor olie', maar daar hield het wel mee op. De derdewereldbeweging en ook de vredesbeweging leken aangeslagen.'

Kruisraketten

Aan de hand van Quaker en ethicus John Swomley tekent Beerends zijn visie op veranderingsprocessen. Zo'n proces begint met een heftige en vaak agressieve confrontatie tussen actievoerders en het wettig gezag en felle discussies tussen voor- en tegenstanders. Door die discussie ontstaat vervolgens een gematigde groep die het eens is met de actievoerders, maar hun methoden afwijst.

De gematigde groep ontwikkelt een methode waaraan veel mensen kunnen deelnemen. De radicale activisten worden vervolgens uitgemaakt voor fanatici. 'Zij doen er verstandig aan daar niet tegenin te gaan en stilletjes van het toneel te verdwijnen.' De voorspelling dat de radicalen het veld zouden ruimen voor gematigden kwam rond Vietnam uit, stelt Beerends, die dit lijkt aan te voeren om Swomley's visie te onderstrepen.

Daar valt tegen in te brengen dat de gematigde beweging niet alleen in vorm, maar ook in inhoud vaak verwaterde standpunten in zou gaan nemen. De beweging tegen kernwapens in Nederland is daar een mooi voorbeeld van. Het protest bracht een half miljoen mensen op de been, in heel het land werden plaatselijke groepen opgericht, op zoek naar actiemethoden om hun bezorgdheid om te zetten in daden.

Een laatste actie was echter het weinig confronterende en arbeidsintensieve huis-aan-huis inzamelen van handtekeningen tegen de plaatsing van kruisraketten in Nederland (waarmee de actie al was versmald tot een specifiek kernwapen, terwijl er meer kernwapens in dit land aanwezig waren). Er werden uiteindelijk 4,2 miljoen handtekeningen opgehaald (een half miljoen kwam te laat om aan te bieden aan premier Lubbers). De 50.000 die getuigen waren van het aanbieden, keerden de premier de rug toe omdat ze geen geloof hadden in zijn politiek.

Vervolgens werd door de organisatie (Komitee Kruisraketten Nee) niet gedebatteerd over methoden om te komen tot totale kernontwapening, het geloof in eigen kunnen en kracht te vergroten en verbreding van de strijd te zoeken. Nee, de discussie ging over de vraag of het ethisch correct was om de premier de rug toe te keren.

De vredesbeweging zou kort daarop, en ruim voordat bekend was dat de raketten niet geplaatst zouden worden, komen te overlijden. Het was juist beter geweest indien de radicalen hun poot stijf hadden gehouden en beter georganiseerd hadden gepoogd de grootste naoorlogse solidariteitsbeweging een verdiepte en bredere agenda te laten volgen.

Neoliberalisme

De teloorgang van de derde wereldbeweging in de jaren '80 werd volgens Beerends mede veroorzaakt doordat mensen zich op grote schaal zijn gaan inzetten voor de vredesbeweging. Dat lijkt nogal onwaarschijnlijk. Veel landencomités verdwenen juist vrijwel gelijktijdig met de vredesbeweging, aan het eind van de jaren '80. Al hield juist een groot deel van die derde wereldbeweging het – al dan niet in afgeslankte vorm – juist wat langer vol.

De economie trok aan, veel voorheen werkloze jongeren vonden een baan (veel mensen hadden politiek werk verzet als vrijwilliger met een uitkering) en het ideologische klimaat was na een half decennium Lubbers fors veranderd. Wat wel waar is, is dat de derde wereldbeweging binnen de vredesbeweging geen voet aan de grond kreeg met een discussie over de samenhang tussen militarisme en onderontwikkeling, en de kwalijke rol van westerse landen daarin. Het zou een mooie opmaat zijn geweest naar een analyse van de rol van het neoliberalisme.

Het boek van Beerends lijkt bijna geheel losgezongen van een economische analyse, wat merkwaardig is bij een beschrijving van een beweging die armoedebestrijding als kerndoel heeft. De meest inhoudelijke opmerking over economie komt naar voren aan de hand van de Nederlandse econoom Tinbergen, die in een door de Verenigde Naties overgenomen rapport stelde 'dat landen hun tariefmuren moesten verlagen of afschaffen, dat arme landen tariefmuren konden instellen ter bevordering van de eigen industrie, dat rijke landen zich moesten concentreren op arbeidsintensieve productie.'

Het is een idee dat de afgelopen decennia flink werd ondergraven. Momenteel worden er microkredieten verstrekt aan individuele ondernemers in lokale ateliers. De noodzaak tot verandering van economische structuren en machtsverhoudingen krijgt nauwelijks de aandacht die het verdient.

Andersglobaliseren

Consumentenboycots hebben veelal grote invloed. Niet onterecht haalt Beerends de Schone Kleren Kampagne als voorbeeld naar voren. Het is een organisatie die krachtig duidelijk maakt hoe onze goedkope kleren samenhangen met een gebrek aan rechten van arbeiders in de producerende landen. De organisatie pleit dan ook voor steun aan vakbonden.

Eind jaren '90 steekt een nieuwe politieke beweging tegen het neoliberalisme en ongebreidelde globalisering de kop. Je kan de start van die beweging zien in de vorm van de protesten tegen het Multilateral Agreement on Investments (MAI) waar binnen de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) aan werd gewerkt. Beerends ziet die protesten deel uitmaken van de dan toch écht overleden kraakbeweging en het solidariteitsfonds XminY.

Maar het succes van de beweging lag veel breder en vooral veel internationaler. Door het protest werd het akkoord uiteindelijk tegengehouden. Het leverde de anti-globaliseringsbeweging veel krediet en zelfvertrouwen op, dat zich voor het eerst uitbetaalde tijdens de Battle of Seattle in november 1999. Het was de start van de krachtige protestbeweging rond topconferenties van WTO, Wereldbank en NAVO. Deze beweging ging met nieuw elan de 21e eeuw in.

Beerends begint het deel van zijn boek over het huidige millennium optimistisch. De Verenigde Naties formuleerden de Millenniumdoelstellingen (MDG's) gericht op het halveren van de armoede in 2015. Organisaties als Coolpolitics en Lokaalmondiaal betrokken veel mensen, waaronder jongeren. Beide organisaties timmeren ook vandaag nog aan de weg. In Porto Alegre in Brazilië werd het eerste internationale Sociale Forum gehouden, waarmee de andersglobalisten ook een platform kregen.

Dan volgt er een tegenslag. Door de aanslagen op het World Trade Center door Al Qaïda in New York en in Nederland op Pim Fortuyn en Theo van Gogh sloeg de stemming om. 'De VS, teleurgesteld dat zij, ondanks alle bombardementen in Afghanistan, niet in staat bleek Al Qaïda en haar leider Osama Bin Laden uit te schakelen, richtte haar oog op Irak.'

Het staat er echt. De neoconservatieve activistische regering van de VS was teleurgesteld. Wederom laat Beerends zijn moeilijke verstandhouding met oorlog en machtspolitiek zien. Hoe kan het hem zijn ontgaan dat de regering Bush niets liever wilde dan optrekken tegen Irak? Dat was geen noodsprong uit frustratie, maar een lang gekoesterde wens.

De bijeenkomsten van de andersglobalisten gingen echter door. Ze worden nog steeds druk bezocht, maar 'tot ergernis van radicale activisten namen gevestigde organisaties de boel over. Zij streefden niet, zoals andersglobalisten, naar een totaal andere wereld, maar zagen meer heil in een poging de bestaande kapitalistische wereld te hervormen.'

Zo simpel en zwart-wit gesteld is de tegenstelling tussen radicalen en hervormers niet. Beerends onderstreept er zijn Swomley-visie mee, maar de coalities tussen radicalen en hervormers zijn er tot op de dag van vandaag. Er is meer mogelijk dan Beerends hier suggereert. 'Een andere wereld is mogelijk', ook in samenwerking tussen mensen met verdergaande eisen en hervormers, die overigens ook radicalere en minder vergaande eisen kunnen hebben. Het is een gemaakt onderscheid dat schaadt, niet verbindt.

Een blik op de resultaten van de MDG's stemt ook al niet vrolijk. Van alle arme landen hebben alleen de Maladiven in 2013, twee jaar voor de deadline, de doelstellingen gehaald. Het grootste deel zit nog niet op de helft. In ruim veertig landen kachelt de situatie juist achteruit. De rijke landen hebben momenteel ook andere prioriteiten dan de nood van de allerarmsten. Het boek lijkt onverwacht negatief te eindigen: 'De andere wereld waar de andersglobalisten jaren voor gedemonstreerd hadden, bleek niet haalbaar. Ook de hervormingen waarvoor de gevestigde derde wereldorganisaties hadden geijverd, waren verder weg dan ooit.'

IJsbergen

'Is een andere wereld mogelijk?', luidt de titel van het laatste hoofdstuk. Je hoopt dan een spoorboekje te lezen dat je van A naar B of liever nog C brengt. Beerends is geen spoormachinist, maar de kapitein van de Titanic. Hij gaat uit van het gegeven dat 'in wezen het neoliberale concept van de vrije markt failliet' is. Hij ontkent daarmee de neoliberale ijsbergen. Zijn eigen gelijk wordt een onkwetsbaar passagiersschip.

Helaas komen er steeds meer ijsbergen voor. Het neoliberalisme is geen halt toegeroepen. Het falen ervan wordt niet gevolgd door verwerping van het economische systeem, maar door neoliberale concepten nog dogmatischer toe te passen. Philip Mirowski wijdt zelfs een heel boek aan deze onwezenlijke werkelijkheid. Hij vraagt zich af hoe dit kan en geeft een eerste aanzet tot een antwoord. (2) Het ontkennen van de kracht van de neoliberale ideologie zal het gevaar ervan voor grote delen van de wereldbevolking niet doen smelten.

Als Beerends schrijft dat 'de staat als intermediair tegemoet kwam aan de eisen van de georganiseerde arbeidersbeweging en tegelijkertijd rekening hield met de lange termijn belangen van bedrijven', dan klinkt dit sympathieker dan het in werkelijkheid was. De staat werd gedwongen de arbeiders meer ruimte in de samenleving te geven. Dat is een kwestie van strijd die er soms hard aan toeging. Beide partijen bleken daar belang bij te hebben, voor zolang het duurde. De arbeider werd afgekocht met inkomen en pas kort geleden kwam er een einde aan dat systeem.

De verdeling van kapitaal is steeds meer in het voordeel van de rijken. Beerends heeft een positief verhaal: 'Wereldwijd zijn topmensen uit het bedrijfsleven en de politiek aan het nadenken over economische werkwijzen en modellen die duurzaam zijn, die gericht zijn op het verminderen van mondiale armoede en die tegelijkertijd oog hebben voor het belang van ondernemingen. In feite zoeken ze naar een internationale vorm van het Rijnlandse verzorgingsmodel.'

Andere wereld

Het spoorboekje volgt dan alsnog. Een andere wereld is noodzakelijk en mogelijk. Immers: niet alleen de top van het bedrijfsleven ziet dit, ook steeds meer arme landen en minder bedeelden in de westerse landen gaan de strijd aan met de machtigen in het Westen. En tenslotte constateert hij dat de bevolking in Europa en daarbuiten een duurzame productie en het opheffen van armoede wenst. 'De invloed van actieve derde wereld-, milieu- en vakbondsorganisaties leidt tot politieke druk op regeringen en bedrijfsleven om structurele maatregelen te nemen die wereldwijd een meer rechtvaardige verdeling mogelijk maken.'

Dit alles komt op mij over als het eeuwige optimisme van een Trotskist, maar wel zonder een maatschappij-analyse. Beerends kijkt niet naar de werkelijke ontwikkelingen als het gaat om de verdeling in Oost, West en Zuid. Hij wil zo graag dat het beter wordt en ziet zozeer zijn eigenlijk gelijk dat hij vergeet dat politiek belangenstrijd behelst. Bedrijven dienen een eigen belang. Soms gaat dat samen met een maatschappelijk belang, maar dat is geen vaststaand gegeven.

De OECD stelt dat de inkomensongelijkheid al jaren toeneemt, in Nederland gaat het ook de verkeerde kant op. Bovendien gaat er geen dag voorbij zonder dat er wordt gepleit voor een kleinere overheid en minder belastingen (juist de factoren die nog enigszins een rem kunnen zijn op de groeiende kloof).

Voor een rechtvaardiger wereld dient niet alleen het positieve van solidariteitsorganisaties te worden omarmd, maar ook het negatieve te worden benoemd om dit laatste te kunnen bestrijden. Gematigden en radicalen zullen hierbij samen moeten werken. De derde wereldbeweging kent als geen ander de verhalen die dit onderstrepen. Het boek van Beerends levert een bescheiden bijdrage aan dit inzicht.

Martin Broek
Geschreven voor ravage-webzine.nl/

 Noten:
1. Zie bijvoorbeeld Een streep in het zand, waarin een beschrijving van de acties tegen de oorlog (Amsterdam: AMOK/Ravijn, 1991).
2. Never let a serious crisis go to waste, Philip Mirowski (Londen: Verso, 2013)




Auteur Hans Beerends
ISBN 9789460222580
Taal Nederlands
Bindwijze Paperback
Pagina's 112 pagina's
Verschenen 2013
Prijs € 15.00

U.S. defence contracts with Egypt


From the U.S. Department of Defense Contract pages
Only pages with Egypt in the Period Jan 2012 - August 21 2013
The last contract is of August 12, 2013



Recent information to the Dutch Parliament: Letter of October 8, 2012, and of March 5, 2013. Both on technology for Egypts Navy Fast Missile Craft as part of Foreign Military Sales program. (For a list of major US sales to Egypt see link.)

The FMC vessel is equipped with Thales Naval Nederland Scout (I/J band) radar, MRR-3D ES radar for surface and air surveillance and I and K dual-band fire control radar from DRS Radar Systems. It is also fitted with a Thales Naval Nederlands Link ASN 150, LinkYE, Link 14, and Link 11 datalinks, identification, friend or foe (IFF) identification systems.

You can use the list below e.g. for searching collaboration between your country, the US and Egypt.
For the Netherlands I found e.g. 3 projects on naval weapons (Harpoon SSM (2) and technology for Ejection Seats)

2012

January 5
General Dynamics Land Systems, Sterling Heights, Mich., was awarded an $11,134,389 cost-plus-fixed-fee contract.  The award will provide for the modification of an existing contract to procure manufacturing and technical assistance to Egypt.  Work will be performed in Cairo, Egypt, with an estimated completion date of Dec. 31, 2012.  One bid was solicited, with one bid received.  The U.S. Army Contracting Command, Warren, Mich., is the contracting activity (W56HZV-09-C-0488).

March 15
DynaCorp International, L.L.C., Falls Church, Va., is being awarded a $99,879,424 firm-fixed-price, cost-reimbursable contract for the Egyptian Personnel Support Services Program.  This program will provide support services for Department of Defense employees, contractor personnel, and dependents stationed in Egypt permanently or on temporary duty status.  These personnel support various Foreign Military Sales programs on behalf of the Egyptian military.  This source selection will be the fourth contract to provide support services in Egypt contracted by the Air Force Security Assistance Center.  The location of the performance is Falls Church, Va.  Work is expected to be completed May 31, 2017.  AFSAC/PK, Wright Patterson Air Force Base, Ohio, is the contracting activity (FA8630-12-C-5002).

May 10
Morganti HAC, J.V., Danbury, Conn., was awarded a $54,696,965 firm-fixed-price contract.  The award will provide for the construction of facilities and infrastructure to support the procurement of Apache AH-64D helicopters.  Work will be performed in Kattamia Air Base, Egypt, with an estimated completion date of Nov. 22, 2012.  There were 23 bids solicited, with six bids received.  The U.S. Army Corps of Engineers, Winchester, Va., is the contracting activity (W912ER-12-C-0022).

May 21
The Boeing Co., St. Louis, Mo., is being awarded an $11,084,479 firm-fixed-price contract for the procurement of the Harpoon and Standoff Land Attack Missile-Expanded Response weapons system components.  This contract combines purchases in support of the U.S. Navy ($4,342,034; 39.2 percent) and, under the Foreign Military Sales Program, the governments of:  Australia ($2,877,199; 26 percent); Turkey ($1,126,694; 10.2 percent); Japan ($916,182; 8.3 percent); Korea ($537,786; 4.9 percent); Saudi Arabia ($313,751; 2.8 percent); Pakistan ($246,452; 2.2 percent); Canada ($241,015; 2.1 percent); United Kingdom ($237,005; 2.1 percent); Kuwait ($79,668; 0.7 percent); United Arab Emirates  ($67,431; 0.6 percent); India ($59,428; 0.5 percent); and Egypt ($39,834; 0.4 percent).  Work will be performed in St. Louis, Mo., and is expected to be completed in August 2013.  Contract funds will not expire at the end of the current fiscal year.  This contract was not competitively procured pursuant to FAR 6.302-1.  The Naval Air Systems Command, Patuxent River, Md., is the contracting activity (N00019-12-C-0058).

August 14
AICI/ARCHIRODON, J.V., Arlington, Va., was awarded a $66,588,000 firm-fixed-price contract.  The award will provide for the design and construction of facility upgrades to support the procurement of F-16 fighter aircraft for the Egyptian Air Force.  Work will be performed in Egypt, with an estimated completion date of Aug. 8, 2014.  There were 23 bids solicited, with three bids received.  U.S. Army Corps of Engineers, Winchester, Va., is the contracting activity (W912ER-12-C-0033).

24 augustus
AICI/ARCHIRODON - Joint Venture, Arlington, Va., was awarded a $66,588,000 firm-fixed-price contract.  The award will provide for the design, construction, security and training services at Cairo West Air Base in support of the Egyptian Air Force.  Work will be performed in Egypt, with an estimated completion date of Aug. 8, 2014.  There were 23 bids solicited, with three bids received.  The U.S. Army Corps of Engineers, Winchester, Va., is the contracting activity (W912ER-12-C-0033).

September 11
Stanley Consultants, Inc., Muscatine, Iowa, is being awarded a maximum amount $9,000,000 firm-fixed-price, indefinite-delivery/indefinite-quantity architect-engineering contract for the preparation of Navy and Marine Corps Facilities Planning and Environmental Documentation in the Naval Facilities Engineering Command (NAVFAC) Europe Africa Southwest Asia (EURAFSWA) area of responsibility (AOR).  The work to be performed provides for plans, studies, events, project planning documents, geo-spatial information and service, global positioning system services and National Environmental Policy Act planning, multi-discipline architectural, mechanical/electrical, civil/structural, and fire protection projects for activities located in Southwest Asia and Africa inclusive of Bahrain, Egypt, Djibouti and United Arab Emirates.  No task orders are being issued at this time.  Work will be performed at various Navy and Marine Corps facilities and other government facilities within the NAVFAC EURAFSWA AOR including, but not limited to Africa (50 percent) and Southwest Asia (50 percent).  The term of the contract is not to exceed 36 months with an expected completion date of September 2015.  Contract funds will not expire at the end of the current fiscal year.  This contract was competitively procured via the Navy Electronic Commerce Online website, with 17 proposals received.  The Naval Facilities Engineering Command, Europe Africa Southwest Asia, Naples, Italy, is the contracting activity (N33191-12-D-0619).

September 20
Exelis Inc., Van Nuys, Calif., is being awarded a $24,678,610 firm-fixed-price, cost-plus-fixed-fee contract for the procurement of six radio frequency repeater systems for the government of Egypt’s SPS-48E land-based radar program and associated support for Egypt (100 percent) under the Foreign Military Sales Program.  The requirement includes all associated support.  This contract includes options which, if exercised, would bring the cumulative value of this contract to $25,000,000.  Work will be performed in Egypt (50 percent), and Van Nuys, Calif. (50 percent), and is expected to be completed by Sept. 19, 2017.  The contract funds will not expire by the end of the current fiscal year.  This contract was not competitively procured, due to sole-source direction by International Agreement.  Marine Corps Systems Command, Quantico, Va., is the contracting activity (M67854-12-C-2443).

October 05
Chrysler Group International L.L.C., Auburn Hills, Mich., was awarded a $10,455,090 firm-fixed-price contract.  The award will provide for the modification of an existing contract to procure Wrangler TJL Jeep kits, diesel engines, transmissions, cases and spares in support of Foreign Military Sales.  Work will be performed in Egypt, with an estimated completion date of Sept. 28, 2013.  The bid was solicited through the Internet, with one bid received.  The U.S. Army Contracting Command, Warren, Mich., is the contracting activity (W56HZV-11-C-0123).

November 5
The Boeing Co., St. Louis, Mo., is being awarded a $36,629,496 modification to a previously awarded firm-fixed-price contract (N00019-12-C-0103) for the procurement of Harpoon Weapons System components.  Work will be performed in St. Louis, Mo., and is expected to be completed in April 2014.  Contract funds will not expire at the end of the current fiscal year.  This contract combines purchases for the governments of Australia ($32,044,428; 87.48 percent); Japan ($1,464,478; 4.00 percent); Saudia Arabia ($786,992; 2.15 percent); Korea ($953,400; 2.60 percent); the Netherlands ($848,925; 2.32 percent); Egypt ($311,045; 0.85 percent); Taiwan ($87,710; 0.24 percent); Oman ($73,128; 0.20 percent) and the United Arab Emirates ($59,390; 0.16 percent) under the Foreign Military Sales Program.  The Naval Air Systems Command, Patuxent River, Md., is the contracting activity.

November 16
Daimler Trucks of North America L.L.C., Portland, Ore., was awarded an $8,589,566 firm-fixed-price contract.  The award will provide for the procurement of trucks and trailers in support of Foreign Military Sales.  Work will be performed in Egypt, with an estimated completion date of Nov. 5, 2013.  One bid was solicited, with one bid received.  The U.S. Army Corps of Engineers, Winchester, Va., is the contracting activity (W912ER-13-C-0001).

November 28
The Boeing Co., St. Louis, Mo., is being awarded a $7,595,267 firm-fixed-price delivery order against a previously issued Basic Ordering Agreement (N00019-11-G-0001) to provide additional integrated logistics and engineering services support for the Harpoon and Standoff Land Attack Missile Expanded Response, Missile System and Harpoon Launch Systems for the U.S. Navy and the governments of various foreign military sales customers.  Work will be performed in St. Charles, Mo. (91.17 percent); St. Louis, Mo. (5.43 percent); Yorktown, Va. (2.64 percent); Point Mugu, Calif. (0.71 percent); and Oklahoma City, Okla. (0.05 percent); and is expected to be completed in November 2013.  Contract funds in the amount of $7,595,267 will be obligated at the time of award, $2,765,989 of which will expire at the end of the current fiscal year.  This order combines purchases for the U.S. Navy ($2,765,989; 36.41 percent) and the governments of Korea ($675,707; 8.90 percent); Taiwan ($641,647; 8.45 percent); Turkey ($565,969; 7.45 percent); Egypt ($375,905; 4.95 percent); Japan ($374,159; 4.93 percent);  United Kingdom ($284,144; 3.74 percent); Pakistan ($251,725; 3.31 percent); Australia ($230,380; 3.03 percent); Chile ($208,507; 2.75 percent); Saudi Arabia ($199,017; 2.62 percent); Canada ($181,946; 2.4 percent); Israel ($146,506; 1.93 percent); Bahrain ($96,780; 1.27 percent); United Arab Emirates ($93,250; 1.23 percent); Germany ($81,773; 1.08 percent); Netherlands ($73,869;  0.97 percent); Kuwait ($68,289; 0.90 percent); Singapore ($64,002; 0.84 percent); Oman ($62,829; 0.83 percent); Portugal ($54,907;  0.72 percent); Thailand ($37,717;  0.50 percent); Denmark ($35,946; 0.47 percent); and Malaysia ($24,304; 0.32 percent) under the Foreign Military Sales Program.  The Naval Air Systems Command, Patuxent River Md., is the contracting activity.

December 3
General Dynamics Land Systems, Sterling Heights, Mich., was awarded a $37,601,061 cost-plus-fixed-fee contract.  The award will provide for the modification of an existing contract to procure services in support of the M1A1 coproduction effort at the Egyptian Tank Plant in Cairo, Egypt.  Work will be performed in Sterling Heights and Cairo, with an estimated completion date of Feb. 28, 2015.  One bid was solicited, with one bid received.  The U.S. Army Contracting Command, Warren, Mich., is the contracting activity (W56HZV-09-C-0488).

December 6
Lockheed Martin Aeronautics Co., Fort Worth, Texas, (FA8604-13-D-7951) is being awarded a $29,446,000 requirements contract for Engineering and Technical services for the F-16 and F-22 aircraft.  The location of the performance is Bahrain, Chile, Egypt, Jordan, Morocco, Oman, Pakistan, Poland, Taiwan and Turkey.  Work is expected to be completed by Dec. 31, 2014.  The contracting activity is AFLCMC/PZIEB, Wright-Patterson Air Force Base, Ohio.  Contract involves Foreign Military Sales.

December 11
Lockheed Martin Corp., Orlando, Fla., was awarded a $23,426,616 firm-fixed-price contract.  The award will provide for the procurement of the Deployable-Advanced Gunnery Training Systems in support of Foreign Military Sales.  Work will be performed in Orlando and Egypt, with an estimated completion date of March 31, 2016.  One bid was solicited, with one bid received.  The U.S. Army Program Executive Office Simulation, Training and Instrumentation, Orlando, Fla., is the contracting activity (W900KK-13-C-0002).

December 20
The Boeing Co., Mesa, Ariz., was awarded a $56,370,522 firm-fixed-price contract. The award will provide for the procurement of AH-64D Apache Longbow Helicopters for the Egyptian Air Force. Work will be performed in Mesa, with an estimated completion date of June 30, 2014. The bid was solicited through the Internet, with one bid received. The U.S. Army Contracting Command, Redstone Arsenal, Ala., is the contracting activity (W58RGZ-10-C-0086).

AICI--ARCHIRODON JV, Arlington, Va., was awarded a $9,648,000 firm-fixed-price contract. The award will provide for the Synchrolift Safety Repair services in support of Foreign Military Sales. Work will be performed in Egypt, with an estimated completion date of Aug. 21, 2014. The bid was solicited through the Internet, with two bids received. The U.S. Army Corps of Engineers, Winchester, Va., is the contracting activity (W912ER-13-C-0005).

The Boeing Co., St. Louis, Mo., is being awarded a $12,239,714 firm-fixed-price contract to procure four each Harpoon Shipboard Command Launch Control Sets (HSCLCS), Type 148 Class Ship, AN/SWG-1A(V), Classified Portion and associated hardware; four each HSCLCS, Type 148 Class Ship, AN/SWG-1A(V), Unclassified Portion and associated hardware; eight Global Positioning System Receiver Assembly (GPSRA) Retrofit Kits and associated hardware; one Installation and Checkout Prime Spares Kit, Classified Portion; one Installation and Checkout Prime Spares Kit, Unclassified Portion; four Ninety Day Primes Spares Kit; one Two Years Classified Prime Spares Kit; two -Two Year Unclassified Prime Spares Kit; one Harpoon Shipboard Equipment Integrated Logistics Support Program; four Ordinance Alteration EGE 3987 kits; and one lot engineering technical assistance for the Government of Egypt. Additionally, this effort procures one Lot HSCLCS Hardware; one Ninety Day Prime Spares Kit; one GPSRA and associated hardware; and one Lot Engineering Technical Assistance for the Government of Turkey.  Contract funds in the amount of $12,239,714 will be obligated at time of award, and will not expire at the end of the current fiscal year.  Work will be performed in Lititz, Pa. (51 percent); St. Louis, Mo. (32 percent); Pryor Creek, Okla. (5 percent); Santa Fe Springs, Calif. (5 percent); Madison, Ala. (3 percent); Kirkwood, Mo. (3 percent); and Irving, Texas (1 percent),  and is expected to be completed in July 2014.  This contract combines purchases for the Governments of Egypt ($11,927,232; 98 percent) and Turkey ($312,482; 2 percent) under the Foreign Military Sales Program. This contract was not competitively procured pursuant to 10 U.S.C. 2304(c) (1). The Naval Air Systems Command, Patuxent River, Md., is the contracting activity (N00019-13-C-0019).

2013

February 27
AM General, South Bend, Ind., was awarded a $7,023,165 firm-fixed-price contract. The award will provide for the procurement of detuned engines for High-Mobility Multipurpose Wheeled Vehicles. This contract is in support of Foreign Military Sales for Egypt. Work will be performed in South Bend, with an estimated completion date of July 8, 2013. One bid was solicited, with one bid received. The U.S. Army Contracting Command, Warren, Mich., is the contracting activity (W56HZV-13-C-0079).

April 12
L-3 Communication, San Diego, Calif., was awarded a $10,505,889 firm-fixed-price, FMS contract to procure HF transceivers and components for RT-1606 systems and accessories.  This FMS contract is in support of Egypt.  Fiscal 2013 procurement contract funds are being obligated on this award.  One bid was solicited, with one bid received.  The Army Contracting Command, Aberdeen Proving Ground, Md., is the contracting activity (W15P7T-13-C-D518).

May 24
Lockheed Martin Maritime Systems & Sensors, Morristown N.J., is being awarded a $49,481,279 indefinite-delivery/indefinite-quantity contract for engineering, technical services and materials required for the resolution of obsolescence, reliability/maintainability issues, production/rework, testing, evaluation, installation and life cycle support functions for the Mk 92 Fire Control System.  This contract will support foreign military sales (FMS) to Taiwan (40 percent), Egypt (24 percent), Poland (16 percent), Saudi Arabia (4 percent), Australia (0.4 percent), Turkey (0.2 percent), Spain (0.1 percent), Pakistan (0.1 percent) and Bahrain (0.1 percent). Work will be performed in Huntsville, Ala. (70 percent), and Moorestown, N.J. (30 percent), and is expected to be completed by May 2016.  FMS funds, Fiscal 2014 and 2015 Other Procurement, Navy and fiscal 2014 and 2015 Operations and Maintenance, Navy funding in the amount of $100,000 will be obligated at time of award.  Contract funds will not expire at the end of the current fiscal year.  This contract was not competitively procured in accordance with 10 U.S.C. 2304(c)(1), Only one responsible source and no other supplies or services will satisfy agency requirements.  Reference FAR 6.302-1.  The Port Hueneme Division, Naval Surface Warfare Center, Port Hueneme, Calif., is the contracting activity (N63394-13-D-1301).

May 28
Universal Propulsion Co., Fairfield, Calif., is being awarded a $6,674,272 firm-fixed-price contract to manufacture 286 each digital recovery sequencer kits, 452 each power modules and 36 each electronic modules as kit sub-component replacement spares in support of F-15, F-16, F-117 and B-1 aircraft for the Cartridge Actuated Device/Propellant Device Joint Program Office, Naval Surface Warfare Center, Indian Head Division.  Work will be performed in Fairfield Calif., and work is expected to be completed by Nov. 14, 2014.  Fiscal 2012 Procurement of Ammunition, Navy, Marine Corps, Air Force, and Fiscal 2010 Foreign Military Sales funds in the amount of $6,674,272 will be obligated at time of the award.  Contract funds will not expire before the end of the current fiscal year.  This contract combines purchases for the U.S. Navy (39.753 percent) and the governments of Turkey (12.802 percent); Pakistan (9.986 percent); Korea (6.401 percent); Saudi Arabia (5.488 percent); Columbia (5.121 percent); Poland (5.121 percent); Greece (4.913 percent); Indonesia (3.072 percent); Bahrain (1.536 percent); Jordan (1.536 percent); Netherlands (1.366 percent); Portugal (1.024 percent); Taiwan (0.857 percent); Egypt (0.768 percent); and Denmark (0.256 percent) under the Foreign Military Sales Program.  This contract was not competitively procured in accordance with 10 U.S.C. 2304(c)(1).  The Naval Supply Systems Command Weapon Systems Support, Mechanicsburg, Pa., is the contracting activity (N00104-13-C-K074).

August 1
Camber Corp., Huntsville Ala. (N00244-13-D-0015); Deloitte Consulting LLP Alexandria Va. (N00244-13-D-0016); General Dynamics Information Technology, Inc., Needham Mass. (N00244-13-D-0017); Mission Essential Personnel, LLC, Columbus, Ohio (N00244-13-D-0018); and Vose Technical Systems General, Tacoma, Wash. (N00244-13-D-0019), are each being awarded an indefinite-delivery/indefinite-quantity, multiple award contract with fixed-priced provisions to technical/professional support, and related tailored administrative services for the Center for Civil Military Relations,Camber Corp., is being awarded $32,989,009, and if all options are exercised, the total aggregate value will be $99,685,514.  Deloitte Consulting LLP is being awarded $10,016,317, and if all options are exercised, the total aggregate value will be $30,769,810.  General Dynamics Information Technology, Inc., is being awarded $30,752,682, and if all options are exercised, the total aggregate value will be $94,045,583.  Mission Essential Personnel, LLC is being awarded $4,921,667, and if all options are exercised, the total aggregate value will be $14,975,766.  Vose Technical Systems General LLC is being awarded $5,460,771, and if all options are exercised, the total aggregate value will be $16,498,593.  All six contracts will have the opportunity to bid on the individual task orders.  Funding for these contracts will be provided on individual task orders.  Work will be performed in various locations outside the continental United States (80 percent); Army Active, Reserve and National Guard posts in the United States (10 percent); Monterey, Calif. (8 percent); Kailua, Hawaii (1 percent); and Tampa, Fla. (1 percent).  Work is expected to be completed by July 31, 2014.  If all options are exercised, work will continue through July 30, 2016.  Fiscal 2013 Operations and Maintenance and Navy funds in the amount of $5,000 for the ordering minimum will be obligated at the time of award and will be equally divided among all contractors.  Contract funds will expire at the end of the current fiscal year.  This announcement also identifies potential Foreign Military Sale efforts for training of foreign troops or education of officials.  Potential countries where performance may occur are Egypt, Indonesia, Singapore, and Saudi Arabia, and combined would equate to less than two percent of the total effort.  The contracts were competitively procured via the Navy Electronic Commerce Online and the Federal Business Opportunities websites, with seven offers received in response to these solicitations.  NAVSUP, Fleet Logistics Center, San Diego, Calif., is the contracting activity.

August 12
General Electric Co., Cincinnati, Ohio, has been awarded a $13,661,657 firm-fixed-price contract (FA8122-09-G-0001-0032) for 18 Egyptian Air Force F110 Service Life Extension kits. Work will be performed at Cincinnati, Ohio, and is expected to be completed by Oct. 31, 2013. Foreign Military Sales funds to Egypt (100 percent) in the amount of $13,661,657 are being obligated at time of award, none of which will expire at the end of the current fiscal year. Air Force Sustainment Center/PZAAB, Tinker Air Force Base, Okla., is the contracting activity.

donderdag 11 juli 2013

Nederlandse belastingwetgeving en een Indiaas conflict

Is de Nederlandse overheid verantwoordelijk als er hier ongure bedrijven gevestigd zijn vanwege het “fiscaal vriendelijke klimaat”?' "De Indiase regering verleende vanwege de honger naar energiebronnen in september en november 2010 de exploratierechten voor twee olievelden in de Indiase provincie Manipur aan de Nederlandse oliemaatschappij Jubilant Energy. De voorraden in Manipur worden geschat op ongeveer 460 miljard kubieke meter. Nadere overeenkomsten worden in de toekomst verwacht," meldde het goed geïnformeerde Jane’s Intelligence Review deze maand.

"De Indiase regering vanwege de honger naar energiebronnen in september en november 2010 de exploratierechten voor twee olievelden in de Indiase provincie Manipur verleende aan de Nederlandse oliemaatschappij Jubilant Energy. De voorraden in Manipur worden geschat op ongeveer 460 miljard kubieke meter. Nadere overeenkomsten worden in de toekomst verwacht." Manipur is een provincie in het noordoosten van India, geteisterd door interne conflicten en met veel geweld van gewapende oppositie en regeringstroepen. Er is wijdverbreid verzet tegen olieboringen in de regio, onder meer omdat de exploitatie voorbij gaat aan beloften van de regering (pdf) om te zorgen voor basale economische ontwikkeling in de regio.

De oliewinning houdt geen rekening met de lokale machts- en eigendomsstructuren in Manipur, schrijven de auteurs. "Dit brengt het risico mee dat concurrerende claims op grondgebied escaleren. Er zijn belangrijke maatschappelijke bewegingen tegen deze olie-exploratie-activiteiten, en ook een aantal niet-statelijke gewapende groepen De KNA [lokale gewapende groep: Kuki Nationaal Leger, MB] verklaarde op 28 januari jl. bijvoorbeeld dat dat ze zich zullen verzetten tegen olie-exploratie in de districten Tamenglong en Churachandpur, waarop zij aanspraak maken, en die zij zien als voorouderlijk land."

Op het internet is een vloed aan artikelen over de kwestie te vinden met argumenten tegen het boren in Manipur. Het Comité voor de Bescherming van de Natuurlijke Hulpbronnen in Manipur drong er bij de deelstaatregering bijvoorbeeld op aan om de wensen en gevoelens van de inheemse volkeren tegen de oliewinning te eerbiedigen en ook om hun rechten over hun land en de natuurlijke hulpbronnen te respecteren, en hen in staat stellen hun eigen toekomst te bepalen. 

Het is interessant dat JIR meldt dat oliemaatschappij Jubilant Energy is gevestigd in Amsterdam. Nederlandse betrokkenheid bij het conflict was tot dusver onbekend. Geen wonder, Jubilant Energy is gevestigd op het Orlyplein 10 in Amsterdam, een adres waar meer dan driehonderd bedrijven zijn gehuisvest. In feite zijn deze bedrijven niet veel meer dan brievenbussen. Vaak is er geen personeel. Het zijn administratieve vestingen, hier aanwezig vanwege het bedrijfsvriendelijke fiscale klimaat in Nederland. Dit stelt bedrijven in staat om de fiscus te ontwijken in de landen waar ze werkelijk opereren, een methode die de afgelopen maanden veel aandacht (pdf) heeft gekregen. Volgens de Amsterdamse Kamer van Koophandel heeft Jubilant Energy drie entiteiten aan Orlyplein 10: Jubilant Energy International BV, Jubilant Energy (Holding) BV, en Jubilant Energy NV.

Voor een oliemaatschappij is Jubilant klein. Tussen maart 2012 en maart 2013 was het verkoopvolume zevenhonderdduizend vaten. Ook de opbrengsten waren relatief bescheiden met € 13.800.000. Het bedrijf is voornamelijk actief in India en Australië. De website geeft alleen een mailbox en het contactadres in Nederland. Jane's Intelligence Review had dus gelijk toen het een Nederlands bedrijf noemde, in ieder geval in juridische zin. Dit roept de vraag op of Nederland controle heeft over de activiteiten in het door interne conflicten geteisterde Manipur.

'Verduurzaming van investeringen in lage- en middeninkomenslanden is zeker nodig en dat geldt in het bijzonder voor de ecologische en sociale componenten', valt te lezen in een rapport van de Adviesraad Internationale Vraagstukken (AIV, pdf) van maart jl. Daarbij komt dat het een internationale trend is dat burgers uit het Zuiden civiele proceures aanspannen tegen moedermaatschappijen van multi's in het Westen. Dit laatste stelde NRC-Handelsblad nadat Shell Nigeria dit jaar veroordeeld werd voor een deel van de aanklachten tegen de oliegigant vanwege de schade door olievervuiling in de Nigerdelta. De kansen op succes bij een dergelijk proces zijn echter flinterdun. De Europese of Internationale wet- en regelgeving zou daartoe scherper moeten zijn, zo stelde het AIV. Het lijkt ijdele hoop te verwachten dat Nederland daar het voortouw bij zal nemen. De Fair, Green & Global Alliance signaleert juist dat regels voor internationale investeringen en handel in Nederland verdwijnen. Zo is een bedrijf gevestigd in een ordner beter beschermd dan bewoners van een conflictgebied.

Geschreven voor Sargasso

English version slightly different and open ended.