Posts tonen met het label piraterij. Alle posts tonen
Posts tonen met het label piraterij. Alle posts tonen

vrijdag 14 januari 2011

Humor van de verliezer

Zouden die piraten op de kust van Somalië gevoel voor humor hebben? Zeg niet dat piraterij niet romantisch is en daarom van humor geen sprake kan zijn; er zijn volstrekt correcte droogstoppels en luimige zware misdadigers (of andersom). Pippi Langkous, het kleine meisje met de sproeten, windt zich in een piratenkroeg zo op over het pesten van een jongetje, dat ze de daders aan de muur hangt. Bulderend lachen vult vervolgens het drinkgelag.

Dat er ergens in een khat-room wordt gelachen door de bendeleider die zijn volgende schip in handen heeft, kan ik me voorstellen. Dagelijks leest hij verhalen over de vloot in de Somalische kustwateren: “Around twenty countries, including NATO/EU member states, India, Russia and China, have already dispatched naval vessels, with South Korea expected to join them soon.” De rijkste en machtigste landen sturen oorlogsschepen om zíjn activiteiten te bestrijden. Het vervult hem niet alleen van trots, hij ziet er ook de grap wel van in. De khat versterkt dit gevoel.

Hij leest dat het Nederlandse fregat dat mee vaart, ruim 400 miljoen euro heeft gekost. Dat is ongeveer tien procent van het BNP van Somalië. De verzamelde vloot kost meer dan alle economische activiteiten van het land in twee jaar opbrengen, inclusief wat Somaliërs in het buitenland naar hun familie sturen. Ondanks die inzet waren de piraten toch weer in staat een klein Nederlands scheepje buit te maken. Het is om je kapot te lachen. Maar laten we eerlijk zijn: het is de lach van de zelfspot, de humor van de verliezer, de overlevingsstrategie in een land zonder kansen.

De Islamisten met hun rechtbanken. De bendeleider haatte ze. Maar toen ze eind 2006 verdreven werden door de Ethiopiërs, gesteund door de VS, werd de situatie nog veel slechter. Was het niet mogelijk vanuit de bestaande orde aan een nieuwe te werken? Nu werd alles gesloopt en weggeschoten, ook het beetje organisatie dat er nog was.

Tranen worden al twintig jaar geplengd over het falende Somalië, maar dat weerhoudt buitenlandse vissers er niet van om de Somalische wateren leeg te vissen. De zee werd bovendien een stortplaats voor gif en nucleair afval. Een falende staat biedt immers ook kansen voor wie de ruimte ziet. “Onze tonijn zit in uw blikje”, denkt de piraat, “zonder dat wij er een cent van zien.” Somalië loopt tussen de 73 en 230 miljoen euro per jaar mis door dat gevis. Veel meer dan de hele piraterij opbrengt.

De bendeleider ziet ze, de zwarte schepen op zee, met geleide raketten, torpedo’s en over de horizon radar. De spierballen van de wereld verzamelen zich om in het gat te springen, om de falende staat van buiten te controleren. Het lijkt op een strijd om Oost-Afrika met als bonus de toegang tot Rode en Arabische Zee. Ideaal niet ver van het wapengekletter in het Midden Oosten en op twee dagen varen van Zuid-Azië, het huidige speerpunt voor militaire avonturen.

Zouden ze niet beter middelen en kennis kunnen verstrekken zodat landen in Oost-Afrika op termijn zelf hun wateren kunnen beschermen tegen piraten. Maar ook tegen Spaanse, Franse en Griekse vissers en tegen onverlaten die hun troep storten. Waarom is er geen georganiseerde kustwacht in de regio. Kost een schijntje. Het is niet om te lachen, maar om te huilen dat er gekozen wordt voor interventie en niet voor het helpen bij de opbouw van onafhankelijke rechtshandhavingsstructuren daar waar ze nodig zijn.

donderdag 13 januari 2011

Zoek de verschillen; China steelt of niet?




 Chinese versie
 Thales versie

Ze lijken verrekte veel op elkaar. Het verschil is dat de een automatisch wordt aangestuurd met gebruikmaking van een rondzoek- en vuurleidingradar en de ander door een onderdekse Chinees achter een beeldscherm.

Als dat alles is dan betekent dit dat:

1) het toenmalig HOOFD van de MILITAIRE INLICHTING en VEILIHEIDS DIENST (MIVD), de generaal-majoor Dedden, maar wat riep. Hij veroorzaakte daarmee een storm in een glas water, want alleen het concept en de vormgeving waren volgens de staats afgekeken en de technologische voorsprong was niet in het geding. (Jammer dat er “over onderzoeken door de MIVD in het openbaar geen informatie [wordt] verstrekt”. Zo'n intel bobo kan blijkbaar ook in de krant ongecontroleerd roepen wat hij wil.); en

2) de Congressional Research Service (CRS) er een weinig adequate onderzoeksmethode op na houdt. Allang achterhaalde gegevens worden ieder jaar opnieuw klakkeloos in het China rapport van het CRS opgetekend.

Gelukkig hebben wij een wakkere staatssecretaris van Economische Zaken die ons uit de droom helpt.

Ik ben wel benieuwd of er nu aan het CRS gevraagd wordt te stoppen met het ieder jaar herhalen van deze tekst. Nederlandse grootste wapenfabrikant wordt zo jaarlijks beticht van het laks hanteren van veiligheidsmaatregelen en de Nederlandse overheid dat ze het laat gebeuren dat technologie lekt. In de eerste bijdrage over dit onderwerp stelde ik dat aan de orde: Als het niet klopt is er bij het CRS op aangedrongen dit voorbeeld niet meer te gebruiken, omdat het Nederlandse wapenexportcontrolebeleid hiermee in diskrediet wordt gebracht? Zo nee, waarom eigenlijk niet?

Wat is er uit het informatie delen met de Amerikanen gekomen? Heeft Nederland ook hier vermoedens dat het slechts gaat om het naknutselen van het uiterlijk van een kanon (de Gatlin gun) of gaat het om meer? Hoe is dat ‘gedeeld’? Schriftelijk, digitaal of mondeling en wanneer?

De volgende passage roept ook vragen op: “Niettemin zijn bij de vergunningafgifte voorwaarden gesteld en bij de levering voorzieningen getroffen die het in de praktijk onmogelijk maakten dat sensitieve Nederlandse militaire technologie aan de systemen zou kunnen worden onttrokken vóór aflevering van de schepen aan Pakistan.”

Aan wie zijn deze voorwaarden gesteld? Aan Thales Nederland, China, Pakistan of een combinatie van die drie? De Chinezen zijn meesters in het kopiëren, zijn Nederlanders desondanks in staat een dijk - of voor mijn part een muur - om hun intellectueel en strategisch eigendom te zetten? Om wat voor voorwaarden en voorzieningen gaat het en hoe zijn die gecontroleerd? Is er Thales personeel geplaatst op de Chinese werf? Betekent tot een “minimum beperken” in het laatste antwoord dat niet uitgesloten kan worden dat reverse engineering toch plaats kan vinden? Waarom staat er anders niet “uit te sluiten”?

Toch komt ook Helena's opmerking van gisteren om de hoek kijken: “je moet toch wel over erg veel kennis beschikken?” Die beneden dekse Chinees zit me dwars. Hij doet me net een beetje teveel denken aan het denigrerende 'pinda pinda poep chinees' uit de jaren dertig. Inmiddels is de Rotterdamse haven voor een deel (o.a. ECT) in Chinese handen en zijn de Chinezen snel de technologische achterstand aan het inhalen op de rest van de wereld. Ze weten ook wel, net als Van Heemskerk, dat een Close-in Weapon System, zozals de Goalkeeper of hun Type 730 veel geld kost. Dan moet het wel doen waar het voor is en dat is een laatste verdediging vormen tegen aansnellende raketten. Daarvoor moet het automatisch zijn en dat is het dan ook. Niks: vanachter een monitor aansturen en inschakelen. Zie bijvoorbeeld: “The fully automatic seven-barrel 30mm cannon is fed by two ammunition boxes each holds 500 rounds of ready-use ammunition. One magazine would typically hold armour piercing discarding sabot and the other high explosives. The empty cartridge cases are ejected forwards out of the lower part of the mount. The cannon is driven by external power, with a maximum cyclic rate of fire of 4,600~5,800 rounds/min. The cannon has a maximum range of 3,000m, but targets are typically engaged at a distance of 1,000~1,500m.”

The fire-control includes a TR47C fire-control radar and an electro-optic director, both of which are mounted on the turret roof. The electro-optic director a TV tracking camera, infrared tracking camera and laser rangefinder, which provide a maximum tracking range of 5~6km. The TR47C radar has a maximum detection range of 8km against an airborne target of RCS 0.1 square metre.

Vier afleveringen:
Artikel (5 januari 2009)
Vragen (26 januari 2009)
Antwoorden (26 februari 2009)
Commentaar (27 februari 2009)

De opmerking over de Chinese kopie van de Nederlandse Goalkeeper is verdwenen uit China Naval Modernization: Implications for
U.S. Navy Capabilities — Background and
Issues for Congress

China jat Nederlandse technologie; Staatssecretaris beantwoord vragen

Een maand geleden schreef ik een blog onder de titel China jat Nederlandse technologie. Een blog vol vragen. Een paar dagen later informeerde Kamerlid Van Velzen (SP) me dat ze een deel van die vragen had gesteld aan een serie bewindslieden.

Nu zijn de antwoorden er. Vervolgvragen, op- en aanmerkingen zijn meer dan welkom. Ik verwerk die dan morgen in mijn eigen commentaar.
De reactieruimte staat open.

Hierbij bied ik u, mede namens de minister van Defensie en de staatssecretaris van Justitie, de antwoorden aan op de vragen van het lid Van Velzen (SP) over mogelijke diefstal van Nederlandse wapentechnologie. (Ingezonden 23 januari 2009).

1
Kent u het onderzoek van de Congressional Research Service (CRS) van november 2008 over de modernisering van de Chinese marine waarin wordt gemeld dat China een wapensysteem gebruikt dat lijkt op het Nederlandse Goalkeepersysteem van Thales?

Antwoord
Ja.

2
Zijn deze constateringen van de CRS correct en zo ja bent u bereid te onderzoeken of, en zo ja, hoe het mogelijk is dat Nederlandse wapentechnologie in Chinese handen terecht is gekomen?

Antwoord
Dat de Chinese marine op een aantal fregatten het “type 730 close-in weapon system (CIWS)” voor de verdediging tegen inkomende luchtaanvallen heeft gemonteerd, is al geruime tijd bekend. Dat dit CWIS systeem van Chinese makelij enkele uiterlijke overeenkomsten vertoont met het door Thales Nederland geproduceerde Goalkeeper systeem was eveneens duidelijk. Het NRC Handelsblad wijdde er in maart 2004 al een bericht aan en in augustus van dat jaar nam James C. Bussert de gelijkenis op als een van de voorbeelden van Chinese kopieerdrift op het gebied van marineschepen in een artikel in het Amerikaanse tijdschrift Signal. Het is dit laatstgenoemde artikel waarnaar het recente CRS rapport verwijst.
Er zijn evenwel geen indicaties dat achter de uiterlijke kenmerken van het type 730 daadwerkelijk Nederlandse wapentechnologie schuilgaat. Bovendien zijn er ook duidelijke verschillen te zien tussen de Goalkeeper en het type 730 CIWS. In de Goalkeeper zijn zowel de medium range rondzoekradar als de short range vuurleidingsradar voor de 7 loops Gatlin Gun volledig geïntegreerd, zodat bij dit “last resort” verdedigingswapen tegen met name inkomende raketten geen menselijke besturing of interventie noch aansturing door de centrale vuurleiding van het aangevallen schip nodig is. Het Chinese type 730 CIWS ontbeert een geïntegreerde medium range rondzoekradar en heeft daarnaast een elektro-optische camera die doet vermoeden dat het 7 loops vuurwapen vanachter een monitor wordt aangestuurd dan wel moet worden ingeschakeld.
De conclusie van Thales Nederland en de Nederlandse overheid was destijds en is nog altijd dat het Chinese systeem in concept (een compacte en wendbare combinatie van een radar en een meerloops 30 millimeter snelvuurkanon) wellicht is afgekeken, maar dat de technologische voorsprong van de Goalkeeper niet in het geding was. Visueel was de grootste overeenkomst in feite het meerloops vuurwapen en omdat de Gatlin Gun, die in de Goalkeeper geïntegreerd is, van Amerikaanse makelij is, werd deze conclusie destijds met de Amerikaanse autoriteiten gedeeld.

3
Is het waar dat Thales in ieder geval in Nederland geen vergunning heeft gevraagd noch gekregen om dit wapensysteem dat bedoeld is om binnenkomende raketten neer te halen, naar China te exporteren gezien het wapenembargo op dit land? Heeft een ander bedrijf binnen de EU of een andere vestiging van Thales wel een vergunningaanvraag gedaan?

Antwoord

De eerste vraag wordt bevestigend beantwoord, de tweede ontkennend.

4
Is het u bekend dat naast de CRS ook de inmiddels oud-chef van de militaire inlichtingendienst, generaal-majoor Bert Dedden, al eerder zijn sterke vermoeden uitte dat de Chinezen de kennis en technologie van de ‘Hengelose’ Goalkeeper hebben gekopieerd? Deelt u de mening van Generaal-majoor Dedden en zo nee, waarom niet? Heeft de MIVD ooit onderzoek gedaan naar deze kwestie en zo ja, wat was hiervan de uitkomst? Welk bedrijf of individu is verantwoordelijk voor deze informatielek? Welke maatregelen zijn er genomen tegen dit bedrijf/dit individu? Is er naar uw informatie aanleiding tot strafrechtelijke vervolging? Zo ja, welke stappen zijn of worden ondernomen?

Antwoord
Ja, ik ben bekend met de uitspraken van de heer Dedden. Er zijn geen aanwijzingen dat bij Thales in Hengelo bedrijfsspionage heeft plaatsgevonden en er was dus ook geen aanleiding voor juridische stappen. Een bedrijf als Thales Nederland, dat hoogwaardige defensietechnologie ontwikkelt, bouwt en exporteert, valt onder het beveiligingsregime dat van toepassing is op bedrijven die omgaan met bijzonderde (gerubriceerde) informatie of dergelijke informatie zelf genereren. Met Thales Nederland worden op continue basis contacten onderhouden omtrent de handhaving van dit regime. Het risico van bedrijfsspionage is daarbij een steeds weer terugkerend aandachtpunt. Over onderzoeken door de MIVD wordt in het openbaar geen informatie verstrekt.

5
Waarom is er, ondanks het wapenembargo, in 2005 een kredietgarantieverlening afgegeven door Atradius Dutch State Business voor leverantie van Thales gevechtsmateriaal aan de Chinese Marine? Waarom is dit naar uw mening geen overtreding van het Europese wapenembargo?

Antwoord

De exporteur is zelf verantwoordelijk voor het verkrijgen van de vereiste vergunningen, zoals een wapenexportvergunning. Bij de exportkredietverzekering is het ontbreken van de vereiste vergunningen een uitgesloten schadeoorzaak onder de exporteurpolis. Dit betekent dat de exporteur geen aanspraak kan maken op schadevergoeding als de benodigde exportvergunning niet wordt afgegeven. De beoordeling van de vergunningaanvraag wordt niet door Atradius Dutch State Business maar door de Nederlandse overheid gedaan. Wel informeert Atradius Dutch State Business alvorens de polis wordt afgegeven bij de betrokken ministeries of de transactie in grote lijnen past binnen het wapenexportbeleid. Als dit het geval is wordt een polisaanvraag vervolgens beoordeeld op het financiële risico. Bij deze transactie werd het financiële risico aanvaardbaar geacht en kon de polis worden afgegeven.
Het betrof overigens geen leverantie van gevechtsmateriaal aan de Chinese marine, maar een leverantie van militaire communicatie- en datauitwisselingsystemen ten behoeve van schepen die door een Chinese werf werden gebouwd voor de Pakistaanse marine. De toetsing van de aanvragen voor de betreffende uitvoervergunningen was dan ook gericht op de Pakistaanse marine als eindgebruiker. Niettemin zijn bij de vergunningafgifte voorwaarden gesteld en bij de levering voorzieningen getroffen die het in de praktijk onmogelijk maakten dat sensitieve Nederlandse militaire technologie aan de systemen zou kunnen worden onttrokken vóór aflevering van de schepen aan Pakistan.

6
Zou, indien inderdaad zonder toestemming Nederlandse marinetechnologie is toegepast op Chinese marineschepen, een dergelijk exportkrediet in de toekomst worden geweigerd? Zo nee, waarom niet?

Antwoord
Nee. Door Atradius worden exportkredietverzekeringen afgegeven en daarbij worden de financiële risico's beoordeeld en wordt bezien of er dekkingsruimte beschikbaar is onder het landenplafond. Indien geconstateerd zou worden dat een leverantie heeft geleid tot “reverse engineering” zou dat wel consequenties hebben voor de separate toetsing door de exportcontrole autoriteiten van daaropvolgende aanvragen voor uitvoervergunningen voor militaire goederen naar de ontvanger en/of eindgebruiker van zulke goederen. Indien dit een reëel risico is of als achteraf een onvermoed risico zouden zijn gebleken, zullen aanvragen voor leveranties aan de betreffende ontvanger of eindgebruiker worden afgewezen of gekoppeld worden aan voorwaarden die het risico van “reverse engineering” tot een minimum beperken.

(w.g.) drs. F. Heemskerk
Staatssecretaris van Economische Zaken

Vier afleveringen:
Artikel (5 januari 2009)
Vragen (26 januari 2009)
Antwoorden (26 februari 2009)
Commentaar (27 februari 2009)

De opmerking over de Chinese kopie van de Nederlandse Goalkeeper is verdwenen uit China Naval Modernization: Implications for
U.S. Navy Capabilities — Background and
Issues for Congress

woensdag 12 januari 2011

China jatte Nederlandse technologie

In november 2008 kwam de onderzoeksafdeling van het Amerikaanse Congres (CRS) weer met een China studie. In die studie staat op pagina 45 de volgende tekst:

“What kind of record is provided by prior Chinese built warships with imported Russian and Western technology? (...) For example, the DDGs being built have a rapid-fire Gatling gun close-in weapon system that looks like the Dutch Goalkeeper system. Signaal and the Dutch government deny exporting the equipment or production rights to China. This key weapon responsible for downing incoming cruise missiles is probably lacking documentation and training because it must be illegally obtained.”

Voor zover ik kon achterhalen is hieraan nog nooit serieuze aandacht besteed. Er is alleen gesteld dat Nederland de Goalkeeper niet naar China heeft geëxporteerd. De woordvoerder van Thales, Lars Wormgoor, mag met een praatje pot de kwestie in Tubantia weerleggen. Het belangrijkste verschil dat hij weet te noemen is dat de Nederlandse versie de hulzen onderdeks opvangt en de Chinese versie: “Die spuugt de hulzen over het dek de zee in, dat rinkelt en kinkelt enorm, met een sonar hoor je dat al op honderden kilometers afstand,” aldus Lars.

Belangrijker lijkt mij de opmerking van de destijds scheidende chef van de militaire inlichtingendienst (MIVD), generaal-majoor Bert Dedden, dat hij sterke vermoedens heeft dat de Chinezen kennis en technologie hebben gekopieerd over de 'Goalkeeper', het anti-raketssteem aan boord van Nederlandse marineschepen. “In China zien we een systeem dat wel heel sterke gelijkenis vertoont met de Goalkeeper,” zegt Dedden. Een mening die ook een kleine twee maanden geleden weer in de VS opdook.

Waarom zijn de voor de hand liggende vragen nooit gesteld. Het is toch niet onbelangrijk dat het erop lijkt dat China illegaal een paradepaardje van de Nederlandse wapenindustrie op zijn destroyers plaatst.

Klopt dat of zit het CRS er naast? Als het juist is, is er dan ooit onderzoek naar gedaan? Kletste Dedden uit zijn nek? Wat is er uit dat onderzoek gekomen.? Welk bedrijf of land is verantwoordelijk voor het lek? Zijn er sancties ondernomen? Is bij China geprotesteerd? Heeft dit gevolgen voor de positie van Thales Nederland (de producent van de Goalkeeper) op de Amerikaanse markt? Als het niet klopt is er bij het CRS op aangedrongen dit voorbeeld niet meer te gebruiken, omdat het Nederlandse wapenexportcontrolebeleid hierdoor in discrediet wordt gebracht? Zo nee, waarom eigenlijk niet? Waarom is er toen dit al bekend was toch nog een bijdrage door de overheid, via Atradius Dutch State Business, geleverd aan de bouw van marineschepen in China voor Pakistan? Is destijds onderzocht of lekken uitgesloten konden worden?

Ben benieuwd naar de antwoorden.

Ronald O’Rourke, ‘China Naval Modernization: Implications for U.S. Navy Capabilities — Background and Issues for Congress’, Updated 19 november 2008, Congressional Research Service.

Vier afleveringen:
Artikel (5 januari 2009)
Vragen (26 januari 2009)
Antwoorden (26 februari 2009)
Commentaar (27 februari 2009)

De opmerking over de Chinese kopie van de Nederlandse Goalkeeper is verdwenen uit China Naval Modernization: Implications for
U.S. Navy Capabilities — Background and
Issues for Congress

zondag 12 december 2010

De grote mythe van de Somalische piraten*


Somalische piraten: “Ze vormen nauwelijks een bedreiging.” Dit stelt  Stephen Carmel, senior vice president van Maersk Line, een van de grootste reders in de wereld over de piraten. Hij zegt dit niet in een achteraf vakblad, maar in het december nummer van het opinie tijdschrift voor de Amerikaanse marine, Naval Institute Proceedings.*De titel heb ik van zijn artikel overgenomen.


Mediageniek zijn de Somalische piraten. Eigenlijk alle piraten. Aan piraterij hangt een vleug romantiek. Stripfiguur Roodbaard, De graaf van Monte-Cristo, menig kind is er mee opgegroeid. Zeerovers zijn ook een deel van de Nederlandse geschiedenis: een plaag voor de kust van Bretagne; en een gevaar op de Middellandse Zee. We hebben een piraat als nationale held: Piet Hein, zijn daden benne groot; Hij heeft gewonnen de zilvervloot. De Amerikaanse marine werd in de 19e eeuw versterkt juist vanwege de Barbarijnse zeerovers in de Middellandse Zee.

Aan land

Inmiddels is duidelijk dat de piraterij voor de kust van Somalië niet op zee maar op land bestreden moet worden. Die visie komt in alle oplossingen terug. Het was een onderwerp binnen de 30e Globaliseringslezing. Onder de titel: Pirates of the Indian Ocean. Het komt ook zondagavond bij Brandpunt aan de orde, zo vertelde Aart Zeeman bij Pauw & Witteman. Hij voegde er aan toe dat hij niet begrijpt waarom het niet gebeurd.

Erkennen

In het Marineblad - het Nederlandse kleine zusje van Proceedings - las ik dit jaar een kritisch en helder artikel van een vlagge-officier van de koninklijke marine, Commandeur Pieter Bindt wordt gesteld dat: “Een begin van een oplossing op land zou dan het erkennen van (semi) autonome regio’s, kunnen zijn. Echter, diverse VN lidstaten, waaronder enkele in de EU en de Afrikaanse Unie, zijn niet enthousiast over het erkennen van regio’s, die onafhankelijkheid nastreven, vanwege eigen interne politieke- en veiligheidsvraagstukken.” Het is vervogens een kleine moeite uit te zoeken wie en waarom tegen zijn.

Binnen de EU wil Italië de eenheid van Somalië niet in gevaar brengen en landen van de Afrikaanse Unie zijn bang dat erkenning een precedent vormt voor andere afscheidingsbewegingen. Somalië staat niet op zichzelf. Het blijft een strandbal waarop winden van de internationale politiek invloed hebben.

De VS haalt wel de banden aan met Somaliland en Puntland. Ook Frankrijk werkt samen met de regio’s. Mogadishu zal dit met lede ogen aanzien. Het zuiden krijgt ook nauwelijks nog voedselhulp, omdat teveel ervan weglekte naar de strijdgroep Al Shabaab. De oorlog tegen het terrorisme is prioriteit nummer 1 en voedsel speelt daarin een rol; zowel bij geven als bij onthouden. Voldoende voedsel is een voorwaarde voor een stabieler Somalië, stelt marine officier Bindt. Niet voor niets is onbelemmerde voedselhulp een van belangrijke redenen voor de marineactiviteiten op zee. Ook hij signaleeert dat de VS de hulp aan het Zuiden staken. Nu wordt een deel van de bevolking in de steek gelaten vanwege 'hogere' belangen. Het maakt het Zuiden van Somalië niet stabieler.

Maersk Lines

Terug naar Steff Carmel, de man van Maersk Lines. Hij stelt dat de Somalische piraten nauwelijks succes hebben op zee, dat ze ongeorganiseerd en slecht gefinancierd zijn en dat de meeste op afstand worden gehouden door de bemanningen van de schepen zelf. Volgens hem is er wel een goede reden voor een marine operatie voor de kust van Somalië en dat is dat ervoor gezorgd moet worden dat Amerikaanse militairen hun militaire taken in de regio in veiligheid moeten kunnen uitvoeren. Hij schrijft: “On its own, the antipiracy mission makes no sense, because unlike the situation Jefferson faced [met de Barbarijnse piraten], Somali piracy itself does not rise to the level of a true national interest. The national interest is not piracy; it is stability in East Africa and our role as a guarantor of the international order.”  Piraterijbestrijding als afgeleide van de oorlog tegen het terrorisme en het bewaken van de internationale orde. Maersk Lines is niet alleen een grote reder, maar ook een reder die veel transport voor het Pentagon voor zijn rekening neemt. Kortom je mag enig gewicht toekennen aan de woorden van Carmel.
Als een reder zich zo laconiek opstelt, waarom zouden we daar dan niet wat meer naar luisteren.

Martin Broek

Meer Proceedings artikelen over piraterij:

The Big Myth of Somali Pirates Issue: Proceedings Magazine - December 2010

Two Faces of High-Seas Crime Issue: Proceedings Magazine - July 2010

Piracy, Policy, and Law Issue: Proceedings Magazine - December 2008

The Overstated Threat Issue: Proceedings Magazine - December 2008


Enkele artikelen uit het Marineblad:
- November 2010, p. 4  OPERATIES Hr.Ms. Tromp versus de piraten: de bevrijding van Ms Taipan
- Juli 2010, p. 12  VEILIGHEID VOOR AFRIKA Enkele dilemma’s van antipiraterij operaties bij Somalië
- Oktober 2009  p. 4  PIRATERIJ Er is méér dan zeeroverij
- Oktober 2009 p. 10  PIRATERIJ Antizeeroof operaties door het Commando Zeestrijdkrachten
- Oktober 2009 p. 16  PIRATERIJ Somalië: lees uit het verleden  

Wikileaks (publicaties tot 10 december 2010):
- - NOTIFICATION OF AFFECTED STATES: HIJACKING OF BELIZE-FLAGGED
- Kenya responds to Sudan tank demarche
- WHITHER M/V FAINA'S TANKS?
- SCENESETTER FOR MOD CHACON'S JUNE 30 - JULY 2

- JUNE 8-11 VISIT TO SPAIN OF COMMANDER, U.S. AFRICA

- SCENESETTER FOR JUNE 8-11 VISIT TO SPAIN OF

- AMBASSADOR HITS RIGHT NOTES WITH NEW SPANISH

- ADMIRAL MULLEN'S MEETING WITH EGIS CHIEF SOLIMAN

- U.S.-FRANCE-EU DISCUSS SAHEL SECURITY ISSUES

- LOOKING AT THE NEXT 30 YEARS OF THE U.S.-CHINA

- REPORTING AND COLLECTION NEEDS: THE UNITED

- IRAN IN YEMEN: TEHRAN's SHADOW LOOMS LARGE, BUT FOOTPRINT IS SMALL

- DJIBOUTI APPROVES BLACKWATER FOR COMMERCIAL COUNTER-PIRACY

- PRESIDENT SARKOZY: THE KEY DECISION-MAKER WHO CAN

- SCENESETTER FOR CODEL BERMAN'S VISIT TO KOREA

- SCENESETTER FOR YOUR VISIT TO PARIS -- NOVEMBER 8,

- SECRETARY OF DEFENSE GATES'S MEETING WITH FRENCH FOREIGN

- ASSISTANT SECRETARY OF DEFENSE VERSHBOW AND AMBASSADOR ERELI MEET WITH KING HAMAD OF BAHRAIN

- SCENESETTER FOR SECRETARY CLINTON'S VISIT TO BERLIN, NOVEMBER 8-10