"Men are fundamental and women are secondary," schreef de Afghaanse president Hamid Karzai op zijn website. Daarmee versterkte hij de speculaties dat hij
de conservatieve geestelijken steunt. De afgelopen jaren schreef ik elk jaar op 8 maart een Vrouwendagblog bij Broekstukken. Dit jaar niet. Afghanistan stond dit jaar wel weer op mijn lijstje. De start van het blog had ik al. Dat zou ik overnemen van Koen van Groese die voor nota bene de EO in Afghanistan was, en op zijn blog daarover schreef:
"We zijn in Kunduz om een portret te maken van de eerste Afghaanse vrouwelijke politie-agent die bij de Nederlanders afstudeert: Najiba. Maar om dit te laten slagen dien je de hogeschool voor Afghaans stratego met een tien te hebben afgerond. Het is namelijk niet aan Najiba of ze komt. Maar aan een ingewikkeld gewoven Afghaans tapijt dat loopt van gouverneur tot generaal. En van hoofd van de politie tot hoofd van het huishouden, haar man. En als één iemand wordt gepasseerd, dan gaat het hele feest niet door."
Duidelijker kan je het niet krijgen dat de idealen achter de Nederlandse aanwezigheid in Afghanistan niet passen op de Afghaanse werkelijkheid. Na dit citaat van Van Groese zou ik net als eerdere jaren aangeven dat de positie van vrouwen in Afghanistan niet verbeterd is. Op de website van RAWA, de onafhankelijke Afghaanse organisatie voor vrouwenrechten, zou daar wel een onderbouwing voor te vinden zijn. De site wordt niet meer zo actief gevuld als voorheen, maar er staat een recent interview op met RAWA activiste Reena over de aanwezigheid van buitenlandse troepen en wat dat betekend voor de positie van Afghaanse vrouwen.
De interviewster vraagt: “Reena, een reden die vaak wordt gegeven voor het in Afghanistan blijven van de troepen (…) is dat het gaat om het redden van de vrouwen van Afghanistan. Wat is jouw reactie hierop?"
Reena antwoordt: “Dit soort beweringen zijn helemaal onjuist. Vrouwenhaters kwamen aan de macht, mannen met hetzelfde geloof als de Taliban. Met hun manier van denken zijn zijn exacte kopieën van de Taliban. Ze verschillen alleen uiterlijk. Dit verbeterde volgens mij niet de positie van vrouwen. Op dit moment zijn er kleine verbeteringen in het leven van vrouwen die in de steden leven, maar als je naar de statistieken kijkt dan blijft Afghanistan het gevaarlijkste land voor vrouwen.
Zelfverminking en het aantal zelfmoorden zijn extreem hoog – zo hoog zijn ze nog nooit eerder geweest. Huiselijk geweld is wijdverbreid. Vrouwen zijn arm. Ze hebben geen gezondheidszorg en het hoogste sterftecijfer ter wereld.
Er zijn zoals ik zei enkele verbeteringen. Op sommige gebieden, voor een hand vol mensen, enkele vrouwen, zal het een beetje beter zijn geworden, maar het is zeer zeker slechter geworden voor vele anderen. Er is onveiligheid, er zijn bedreigingen. Ze zeggen altijd dat er zes miljoen meisjes op de scholen zitten die ze hebben geopend. Ze hebben het nooit over de hoeveelheid afvallers. Niemand kijkt naar de aanvallen, de bedreigingen van de Taliban naar de meisjes. Het gevolg is dat ze niet meer naar buiten durven te gaan. Niemand kijkt naar de kwaliteit van de scholen. Er zijn kleine verbeteringen. Die zijn wijd uitgemeten, en de paar positieve punten zijn belicht, maar in het algemeen zijn de zaken slechter gegaan.”
Dit citaat had ik op mijn Vrouwendagblog willen zetten, om een Afghaanse feministe het woord te geven over de positie van vrouwen, in plaats van de voorlichters van de Westerse troepen. En dan zou ik weer overgaan naar mijn orde van de dag. De Nederlandse politiemissie wordt niet uitgebreid. Volgens Reena helpt die ook niet bij het verbeteren van de positie van vrouwen. Wat er wel nodig is om de positie van vrouwen te versterken en hoe we de Afghaanse vrouwen daarbij kunnen helpen, daarover gaat het nauwelijks. De "toekomst van de rechten voor Afghaanse vrouwen is onzekerder dan op enig moment de afgelopen tien jaar,”zegt de Afghaanse Mensenechten en Democratie Organisatie in een rapport dat ze afgelopen dinsdag publiceerden. "De meeste, voor vrouwen belangrijke, resultaten uit de afgelopen tien jaar worden waarschijnlijk teruggedraaid,"De regering doet er niets aan dat te veranderen.
Maar eigenlijk heb ik dat in mijn vorige 8 maart blogs allemaal al opgeschreven. Wat ik toen schreef, is helaas nog steeds geldig of slechts mondjesmaat achterhaald. Wat ik nu schrijf is slechts een summiere aanvulling daarop. Daarom dit jaar maar geen Vrouwendagblog.
Proefdraaien zoekmachine bij Clingendael, oktober 2011.
Foto's gemaakt op 19 november 2011 bij Legebeke Legaat van boven naar beneden en links naar rechts: Bart Jacobs, Chris Kijne (VPRO), Pieter Klein (RTL-Nieuws), Denis Brentjes (RU), Rik Harink (RU), Nick Overdijk (RU), Hans Laroes (voorm. NOS), Joost Oranje (NRC) en Henk van Ess (VVOJ).
Afgelopen zaterdag organiseerde het Legebeke Legaat een forum over wikileaks en de 'Argos Machinery'. Met die machine wordt een indexprogramma bedoeld dat effectief zoeken mogelijk maakt in drie bergen wikileaks documenten: de militaire logboeken uit Afghanistan en Irak en de Amerikaanse diplomatieke ambtsberichten (in totaal zevenhonderdduizend bestanden). Dat is een berg waar je het liefst omheen gaat.
Gerard Legebeke is de veel te vroeg gestorven eindredacteur van het VPRO/VARA radioprogramma Argos. Het legaat is opgericht om zijn motto 'de waarheid en niets dan de waarheid' kracht bij te zetten en te bevorderen dat onderzoeksjournalistiek een kerntaak van de publieke omroep is en blijft. Voor het Legebeke Legaat is wikileaks en zo'n zoekmachine een uitgelezen onderwerp, zeker omdat Argos zelf een hoofdrol speelde.
De redactie van Argos kwam er al snel achter dat het doorspitten van alle informatie met gewone zoekmethoden gekkenwerk was. Ik was die gek die voor hen door de Afghanistan logboeken ging en weken ploeterde om 2.500 documenten te selecteren waarin sprake was van operaties en activiteiten in Uruzgan en/of Nederlandse activiteiten in Afghanistan (die resultaten staan op mijn site).
Tijdens dat zoeken werd duidelijk:
1. dat bestand na bestand openklikken om te lezen bewerkelijk was en niet efficiënt. Grote digitale bestanden lees ik gewoonlijk met de Ctrl-f functie en ik denk dat veel mensen dat doen. Dat is mogelijk als gevonden informatie in één bestand staat.
2. dat ook een krant een dergelijk en even uitgebreid onderzoek had gedaan. Argos kreeg die gegevens en ik vergeleek mijn vondsten met die van hen. Zij hadden pagina's gevonden die ik mistte en andersom. Er moest een preciezere methode mogelijk zijn.
3. je door toenemende specifieke kennis allengs meer zoektermen krijgt, maar dat steeds opnieuw door die bulk heen gaan te tijdsintensief was.
Een snellere zoekmethode en betere verwerking van zoektochten, leek ons (o.a. Huub Jaspers van Argos en Sam Streefkerk van ONJO (het samenwerkingsverband van de programma's voor onderzoeks journalistiek van de publieke omroep)) een ICT-oplossing. Geen van allen waren we in staat met meer dan rudimentaire kennis van digitaal indexeren en datamining aan een dergelijke oplossing te werken. Op dat moment blijkt dat de goede naam en Nijmeegse connectie van Argos goud waard zijn. Jaspers kwam hoogleraar computerbeveiliging Bart Jacobs tegen en die – hoewel hij dat normaal gesproken niet doet – vroeg tijdens een college op de Radbout Universiteit of studenten er mee aan de slag wilden gaan. Vijf man sterk gaven zij zich op. Elf maanden later leverde dit uiteindelijk de Argos Machinery op.
Met trots werd het apparaat gedemonstreerd. Een verzameling zoekwoorden rond Kunduz (met trefwoorden van militaire eenheden, namen van personen, operaties, plaatsten, dorpjes en gehuchten) leverde ruim negentienduizend resultaten op. Door die vondst te beperken tot bestanden met Nederland erin bleef daarvan een klein deel over. Die vondsten werden geprojecteerd op een kaart en het grootste deel bleek in de provincie Kunduz te liggen en een kleiner deel in de hoofdstad Kabul. Wat mij weken kostte kan nu in een dag. En veel preciezer.
De machine komt niet online. Argos wil niet meewerken aan het verspreiden van persoonlijke gegevens (die mensen in gevaar kan brengen). Maar ze wil ook niet witten in de berichten. Soms kan een naam en adres je als journalist op een spoor zetten. Dat betekent niet dat je die gegeven publiceert, maar je gebruikt ze wel voor je onderzoek en ze moeten dan ook niet verloren gaan. De oplossing is dat journalisten de zoekmachine alleen kunnen gebruiken bij de VPRO zelf.
Als je geen journalist bent of niet naar het Mediapark wil gaan dan zijn er ook andere methoden die snel resultaten opleveren. Zoeken in de cables is minder moeilijk dan het lijkt. Je kan google gebruiken, bijvoorbeeld met de volgende zoekterm: "thales netherlands" site:wikileaks.org/cable. Zo vond ik een telex over de controle op de levering van optische technologie aan Algerije met onderdelen van Thales. Ik schreef er eerder dit jaar over, maar de cable voegt extra kennis toe aan wat ik al wist. Vrij precies is de Amerikaanse vergunningsafhandeling uit 2009 te volgen. Zoektermen kan je aanpassen aan eigen wensen op elk gebied, verander “thales netherlands” in shell nigeria en je krijgt weer hele andere berichten. En als je de zevenhonderdduizend bestanden naar je computer download ben je verzekerd van toegang en kan je met meer of minder specialistische software zoeken.
Er bestaat ook http://cablesearch.org, opgezet door Henk van Ess van de Vereniging voor Onderzoeks Journalisten (VVOJ). Dat biedt weer net andere mogelijkheden en is in het begin gemakkelijker in het gebruik. Of kijk rond op de wikileaks site zelf, maar dat is lastiger. Maar het haalt het allemaal niet bij het Argos product. De kleine redactie was door zijn gedrevenheid in staat een professionele zoekmachine te laten ontwikkelen (zonder de vijf studenten was het onbetaalbaar en onhaalbaar geweest), investeerde in de toekomst en leverde een forse bijdrage aan de Nederlandse onderzoeksjournalistiek. Hopelijk kunnen ze die voorsprong niet al te gemakkelijk behouden en gaan ook andere media investeren. Het hoeft voor de dataminers niet bij wikileaks te blijven; er zijn nog vele andere bergen.
Er komen tot half juli 12 afleveringen van Daboek Kunduz. De serie wordt gemaakt door militairen, politieagenten en diplomaten en ingeleid met een heus propaganda filmpje voor het militaire optreden in Uruzgan en Kunduz op de site van de Telegraaf: http://www.telegraaf.nl/dagboekkunduz/
------------------------- Afghan Policemen Take Bribes, Let Truck of Opium pass
Afghan Police commander beats recruit for not taking bribes and detaining drug dealers. The drug dealers pay the police commander to release the loot, and free the drivers.
ocal residents of the northern Kunduz province fear that Afghan police forces would not be able to arrest the local militia men as they are influential people in the region.
But Afghan police forces deny the presence of local militia group in Kunduz province and said, a search operation has been put in place to detain those involved behind the incident.
In an effort to counter a growing insurgency in northern Afghanistan, two U.S.-backed programs in Kunduz have recruited local militias to oppose Taliban militants in the area. But while the militias are better at fighting the Taliban on the battlefield, their methods turn local populations against them.
http://bit.ly/uvzJHb
--------------------------------
Zondag 20 november 2011
Nog vijf dagen en dan is het precies tien jaar geleden:
2001 - U.S. Marines land in southern Afghanistan as the Taliban surrender in Kunduz, their last stronghold in the north. This leaves the Northern Alliance in control of the region and only Kandahar, remains in Taliban hands.
Zo was het toen.
--------------------------------
Maandag 14 november 2011
EU verlengt mandaat EUPOL in Afghanistan
BRUSSEL (ANP) - De politiemissie van de EU in Afghanistan, EUPOL, wordt met anderhalf jaar verlengd tot eind 2014. Dat hebben de ministers van Buitenlandse Zaken van de EU maandag in Brussel besloten.
De Unie is bovendien ook na 2014 bereid Afghanistan te blijven helpen bij het versterken van zijn politiemacht en het verbeteren van de justitiële instellingen.
In EUPOL zijn in Kabul en Kunduz ongeveer 40 Nederlandse politiemensen en 5 juridisch deskundigen actief, vooral bij de opleiding van kaderfunctionarissen. De training van politieagenten wordt door de NAVO gedaan.
--------------------------------
Vrijdag 11 november 2011
Een GeenStijl pagina doorgeven het is niet mijn gewoonte. Ook had ik bedacht niet teveel stil te staan bij de problemen met het vervoer van Nederlandse militairen in Kunduz. Maar dit is een erg duidelijk mailtje van een boze militair. Geeft veel inzicht. Dus toch maar.
--------------------------------
Donderdag 10 november 2011
"Iedereen richt zich op de vraag of onze agenten wel of niet mogen vechten. Als in Nederland de politie in actie komt, wordt gezegd dat de politie heeft ingegrepen. En in Afghanistan heet dat dan vechten. Het is jammer dat we in die discussie blijven hangen, want tegelijk gebeuren er veel goede dingen."
Dat zegt Ron Smits de voormalig commandant in Kunduz in Trouw. Heeft hij er echt zo weinig van begrepen? Ron, mogelijk en hopelijk ten overvloede, Afghanistan is in oorlog en er wordt in rap tempo een veiligheidsmacht opgebouwd die als contra-guerrilla fungeert. Vandaar dat er bij sommige partijen enige terughoudendheid of voorzichtigheid bestaat en andere partijen helemaal niet mee willen werken aan het opleiden van dit veiligheidsapparaat.
De Pers: Alle signalen wijzen erop dat de politietrainingsmissie in Afghanistan flink wordt uitgebreid. Het begint uiteraard met een kleine stap.
--------------------------------
Woensdag 9 november 2011
Aad Verbaast Verwarrende berichten trouwens. Er wordt nog aan de grenzen (van het mandaat) getrokken om ze op te rekken, zie NRC-Handelsblad.
Martin Broek Citaat: De Tweede Kamer gaat akkoord met de uitbreiding van de politietrainingsmissie in Kunduz die het kabinet heeft voorgesteld. Nederland gaat ook onderofficieren en Afghaanse politietrainers opleiden. (...) Ook de oppositiepartijen D66, ChristenUnie en GroenLinks geven steun aan de uitbreiding. Ze willen wel vasthouden aan de eerder afgesproken uitgangspunten. Dat betekent onder meer dat de missie een civiel karakter moet hebben. Er mogen geen politieagenten worden opgeleid die gevechtstaken krijgen.
Aad Verbaast komt er dan ook een "keiharde garantie" dat de getrainde trainers enkel civiele trainingen geven aan politie die zich exclusief met civiele taken mag gaan bezighouden? Geloof jij het?
Martin Broek Nee daar is geen sprake van, tenminste niet in de kranten. Even wachten op het verslag van het debat.
Martin Broek: De Volkskrant is vrij gedetailleerd in de berichtgeving: "Ook D66 is tot nu toe optimistisch, maar 'de terugkeer van een aantal marechaussees laat zien dat de missie nog veel effectiever kan'. Mariko Peters van GroenLinks verdedigde de 'politie-trainingsmissie'. Haar partij stelde het civiele karakter ervan als voorwaarde voor de missie. Ook zijn er volgens haar al een hoop successen in Kunduz geboekt. 'We hadden een vliegende start, maar zijn er nog lang niet'. Peters vindt het een goede zaak om extra groepen te trainen, zoals de regering voorstelt. GroenLinks heeft wel twijfels over het trainen van grenspolitie of trainingen buiten Kunduz. De mogelijkheden hiervoor mogen wat de partij betreft wel worden onderzocht."
Martin BroekGroenLinks: De uitgangspunten zijn het civiele en duurzame karakter van de missie.
Het duurzame karakter. Wat betekent duurzaam in dit verband? GroenLinks: De Afghanen blijken behoefte te hebben aan (...) Afghaanse politietrainers.
Wat is het karakter van de trainingen aan trainers?
Dat vroeg ook Frans Timmermans (PvdA) zich af, meldt De Pers: hij "ontdekte gisteren een moderne variant op ‘de kat krabt de krullen van de trap’. Tijdens het Kameroverleg over de politietrainingsmissie in Kunduz vroeg hij ‘wie de trainers trainen die wij trainen’."
--------------------------------
Dindsdag 8 november 2011
Generaal Fuller stelt dat in november 2012 157.000 politieagenten gerekruteerd moeten zijn. De Nederlandse bijdrage in het grotere plaatje op video.
U.S. Army Maj. Gen. Peter Fuller, deputy commander for NATO Training Mission-Afghanistan, discusses the challenges in building up the Afghan security forces. (Oct. 30, 2011)
Martin Broek de VS werven iedere maand 8.000 rekruten, waarvan er 1.000 - 1.500 worden weggestuurd. Dat klinkt heel anders dan de Nederlandse bijdrage, waarin nauwelijks mensen opgeleid worden en er trainers naar huis worden gestuurd. De VS ziet het opleiden (lezen en schrijven worden als zeer belangrijk gezien) dan ook als onderdeel van het neerzetten van een 350.000 personen (politie en leger samen) sterke veiligheidsmacht. Je kan het ook zien als een enorme contra-guerrilla strijdmacht onder Amerikaanse controle. Nederland zal nog lang gemasseerd worden meer te doen om daar een bijdrage aan te leveren.
Aad Verbaast Ze pompen er dan ook een miljard dollar per maand in. Wie gaat dat betalen als ze (zoals ze zeggen) in 2014 weg gaan? En wat blijft er dan nog over van wat zou zijn opgebouwd?
Martin Broek Aad dat zijn ook vragen die in het filmpje worden gesteld. Denk jij dat ze echt weggaan?
Aad: Ik geloof nooit dat ze daar in 2014 weggaan. Wie weet zijn ze dan ook al in oorlog met de buren (aan weerszijden) Karzai meldde al dat hij dan de kant van Pakistan zal kiezen. Met door Amerka getrainde (en betaalde) soldaten en mede door Nederland getrainde ABP... hoe vreemd kunnen zaken lopen. Martin:GroenLinks en de ChristenUnie vinden de toezeggingen van het kabinet voor de politietrainingsmissie in Kunduz niet voldoende. GroenLinks wil zwart op wit dat de rekruten die Nederland opleidt geen militaire taken krijgen. Maar de vraag is of dat wel kan. --------------------------------------
Geen F-16's, maar wel zwaar geschut voor de Afghaanse landmacht. -------------------------------------
Zaterdag 5 november 2011
Jolande Sap is niet gek. Ze zal allang weten dat dit geen civiele missie is. GroenLinks is door zijn eigen politiek gekonkel in een fuik gezwommen. Nu moet de partij een moment vinden om de draai terug te kunnen maken. Jolande Sap kan dan net als haar voorgangster in een debat zeggen dat sadder en wiser is geworden. Hieronder een artikel van de Kunduz Monitor: "Ondanks agenten, commandanten en burgers in Kunduz die vechtende politie verlangen en verwachten; ondanks de minister die aangeeft dat de missie militair is en Kunduz oorlogsgebied; ondanks het zetelverlies in de peilingen voor GroenLinks als Kunduz het nieuws haalt; en ondanks de overtuiging bij de meeste Nederlanders dat GroenLinks beter alsnog de steun in kan trekken, blijft de partij geloven dat een puur civiele missie mogelijk is."
Kunduz Monitor: Hillens' hypocrisie en GroenLinkse naïviteit over 'civiele missie' Kunduz (09/10/11) kunduzmonitor.blogspot.com
Toch lijkt mij dat ook dit artikel niet ageert tegen de visie in de brief van de regering. Daarin is deze kritiek voorzien en de hoop gesteld op het splitsen van de grenspolitie, zodat er ook een civiel deel komt. Dit wensedenken - door Nederlanders - is naïef maar ook moeilijk te bestrijden. Zie voor citaat uit regerings brief hieronder.
---------------------------------
Vrijdag 4 november 2011
Kabinet wil meer agenten trainen in Kunduz
Nederland gaat in de Afghaanse provincie Kunduz ook lager politiekader en Afghaanse politietrainers opleiden. Het kabinet onderzoekt de mogelijkheden om ook agenten uit andere provincies en van de grenspolitie op te gaan leiden. Dat staat in een vandaag verstuurde brief…
Aad Verbaast blogje was al in de maak. Vandaag natuurlijk er op gezet!
Martin Broek Voor de Kamerbrief: "Nu er plannen zijn om de civiele en militaire taken van de ABP te splitsen zal de regering deze optie nader onderzoeken en nagaan of de training van ABP in overeenstemming te brengen is met de civiele doelstellingen van de missie. Zo moet vaststaan dat de toekomstige grenspolitie uitsluitend civiele taken uitvoert. De afspraken met de Kamer blijven leidend; Nederland wil kwalitatief hoogwaardige opleidingen geven en Afghaanse civiele politie moet civiel worden ingezet conform de Afghaanse politiestrategie.""Nu...Lees verder -----------------
Nieuws is vaak niet nieuw. Ook het beste nieuws kan gemaakt worden van gebruikt papier dat al jaren in ordners op kantoorplanken staat of door woedende menigten over vloeren is vertrapt. Zelf ben ik een keer zo stom geweest samen met wat collega's de gehele exportadministratie van Melchemie, het bedrijf dat grondstoffen voor chemische wapens aan Irak leverde, bij een bezetting uit het raam over straat te laten wapperen. Op de redactie van het roemruchte discussie-, onderzoeks- en actieblad Bluf! kreeg ik daarover de wind van voren. Zo had niemand er meer wat aan.
Een organisatie als Human Rights Watch kent de waarde van gebruikt papier zeer goed. Nadat Noord-Irak niet meer onder Saddam Hoessein's controle stond wist deze mensenrechtenorganisatie de hand te leggen op grote hoeveelheden dossiers van de inlichtingendiensten. Het bleek een rijke informatie bron over de misdaden van het Iraakse regime.
De reden dat ik er aan terug moest denken is de gang van zaken in Tripoli. De laatste weken kwam steeds opnieuw informatie naar buiten die bedoeld was om geheim te blijven. Opvallend is dat het de Britse en Canadese pers is die buitgemaakte papieren onthult.
In Tripoli is het ook weer Human Rights Watch dat een aantal keren met interessante papieren op de proppen komt. De ene keer onthult men samen met Reuters dat het Britse bedrijf General Dynamic UK Britse pantserwagens en het hoofdkwartier voorziet van de modernste communicatie technologie. Bij een andere onthulling gaat om de rol die de Buitenlandse Inlichtingen Dienst MI6 en Condoleezza Rice (destijds Nationale Veiligheidsadviseur van George W. Bush) speelde bij overleg met Tripoli. Ghadafdfi zou weer een gerespecteerd lid van de internationale gemeenschap worden en weer genieten van de “Great opportunities that could come of such a rejoining,” aldus Condee in een fax.
Deel van die onthulling is een verhaal rond Abdul Hakim Belhaj. Hij was in de jaren negentig lid van Libyan Islamic Fighting Group (LIFG). De Observer schreef in november 2002 een verhaal dat de LIFG met MI6 een moord op Ghadaffi voorbereidde. De leden ontvluchten in 1998 Libië. Belhaj vindt onderdak bij de Taliban in Afghanistan. Tot 2002 vecht hij tegen de Russen. Later krijgt hij vermoedelijk contact met Mullah Omar en begint in Jalabad trainingskampen voor Jihadi's.
Als de VS na 11 september 2001 Afghanistan binnenvallen vertrekken de LIFG leden naar Zuidoost Azië. In 2003 worden, zoals al beschreven, de banden tussen het Westen en Libië aangehaald. Belhaj wordt in 2004 op grond van MI6 informatie door de CIA gegijzeld in Kuala Lumpur. Deze brengt hem via Bangkok naar Tripoli en draagt hem over aan de beruchte Libische geheime dienst. In Libië zit Belhaj zeven jaar vast en wordt er gemarteld. Naar eigen zeggen is hij in Tripoli ook ondervraagt door geheime diensten uit de VS en Engeland. Dat hoeft niet te verbazen de Britten ruilden volgens gevonden documenten informatie over anti-Ghadaffi personen in Engeland met informatie die Libië vrij kreeg tijdens ondervragingen van gevangenen.
In augustus 2011 zegeviert Abdul Hakim Belhaj als commandant van de Militaire Raad in Tripoli als de door de NAVO-gesteunde oorlog tegen de machthebbers in Tripoli zijn einde nadert.
Het verhaal van Belhaj vertelt in kort bestek het verhaal van de machtspolitiek rond en in Libië. Het is een somber verhaal. Mogelijk is dat de reden dat progressieve personen, groepen en partijen veelal weigeren machtspolitieke argumenten mee te wegen in hun morele en rooskleurige oordelen over de wereld. Meer onthullingen uit het oud papier zullen dat waarschijnlijk niet veranderen.
Een indrukwekkende documentaire over de Britse aanwezigheid en falende strategie om Helmand onder controle te krijgen. Een strijd die duizenden Afghanen het leven kostte en honderden Britten. Een analyse waarom het Westen ingreep wordt niet gegeven, wel een waarom en hoe het misliep.
De militairen volgden de orders op, ook al wisten zij dat hun militaire bijdrage niets betekende voor het verbeteren van de situatie in Afghanistan en dat de inzet zelfs contraproductief was. “What did we achieve?” vroeg een van hen zich retorisch af. “Zero. F---ing zero.” (telegraph). De politici wilden er niet van weten.
Er zijn meer paralellen met de Nederlandse inzet. Ook de Britten begonnen met een peace keeping en opbouw missie, maar het werd al snel een vecht missie.
Door Mark Urban voor de BBC in vier delen van YouTube:
Vrouwen worden vaak genoemd als reden om in Afghanistan te vechten. Kleine projecten moeten dat beeld kracht bij zetten. Ieder succes siert minimaal een ontwikkelingsblad, leidt tot een krantenartikel en komt in een actualiteiten rubriek op de buis. Structureel verbetert het niet, maar af en toe goed nieuws is prettig voor de consument in het Westen.
Dat optreden goed is voor vrouwen horen vrouwen wel vaker. Ze worden zelden gevraagd of het daar mee eens zijn. De hoofddoekjes discussie en de onderdrukking die daarmee gepaard gaat is een voorbeeld dicht bij huis. In Afghanistan was het in veel regio’s juist de oorlog door een buitenlandse macht die er voor zorgde dat vrouwen binnen moesten blijven.
Pas in 2009 begreep de Amerikaanse marinier kapitein Matt Pottinger dat het vreemd is om een oorlog voor vrouwen te voeren, maar ze daar niet bij te betrekken. Zelfs niet die uit het eigen leger. De contraguerrilla operaties kunnen baat hebben bij de actieve inzet van vrouwen. Hij begon met het trainen van vrouwelijke mariniers in het ontmoeten van vrouwelijke Afghanen.
Een Nederlandse marinier zou meteen op het probleem zijn gestuit dat het korps niet toegankelijk is voor vrouwen. Als vrouwen zich ook al met de zwarte baret met het rode embleem kunnen tooien waar blijft de mannelijke trots dan. Verschil moet er zijn. Daarom waarschijnlijk ook zo weinig vrouwen in de top van de krijgsmacht. Maar nu weer verder met de pogingen van Pottinger. Want laten we wel wezen een Amerikaanse kan dan wel marinier worden, maar mag niet vechten. Ook daar moet verschil er zijn.
Pottinger kreeg het voor elkaar. Al snel was er een taalkundige en een aantal vrouwelijke mariniers die het Female Engagement Team (FET) gingen vormen. In Pastun gebied moesten zij zich een weg naar binnen banen met zogenaamde Population Support Packages, een doosje met bijvoorbeeld een radiootje en een teddybeer. Dit alles in een poging om de helft van de Afghaanse bevolking aan de eigen kant te krijgen.
Het bleef niet bij één FET-team er kwamen er meer. In het Zuiden en het Oosten. Het werk was niet gemakkelijk. Om een paar moeilijkheden te noemen: spreken in een onbekende taal en onbegrip voor lokale gewoonten maken het moeilijk contact te leggen. Ook als er uitgeschreven vragen zijn om snel contact te leggen.
Voordat de FET-mariniers de poort verlieten hadden ze nog nooit een Afghaanse vouw in het echt gezien. Toen ze merkten dat vrouwen een uur moesten lopen voor het halen van water lieten ze midden in het dorp een put slaan. De put werd meteen gesloopt. Niet door de Taliban, maar door de vrouwen zelf. Het water halen was een dagelijks uitje voor ze. Wees eerlijk: dat had jij ook niet bedacht.
De FET’s waren wel leuk bedacht. Inlichtingen verzamelen en goodwill kweken in één moeite door. Maar het past het Amerikaanse leger niet en de poging mislukte jammerlijk. Commandanten wisten niet wat ze met de vrouwen moesten. Zelfs het inzetten van vrouwen vóór de oorlog wil niet lukken.
In plaats van FET-teams opzetten zou het steunen van Afghaanse vrouwen ook een optie kunnen zijn. Die hebben net zoveel last van de Westerse bondgenoot Karzai en zijn Warlords dan van de Taliban. Tenminste als ik de Afghaanse vrouwen organisatie RAWA mag geloven.
En die FET-vrouwen zelf? Ze waren jong en hadden kinderen en konden niet genoeg verdienen en gingen daarom het leger maar in; als goed voorbeeld voor de Afghaanse vrouwen die ze wilden ronselen als informanten. Als goed voorbeeld staan ze ook heel veel op het web. Vaak met een kindje in de arm en een lach op de lippen.
Ik kan het niet laten om een fragment uit mijn 8 maart blog van vorig jaar te halen: “Vrouwen zien sneller dan mannen dat het onzin is om biljoenen in legers te stoppen, terwijl veel meer veiligheid geboden wordt door ongelijkheid tussen mensen op te lossen. Dat is gewoon redelijk denken, boerenverstand.”
Vrouwen krijgen vaak de rol om de boel bij elkaar te houden en op te lappen. Vandaar.
Nederland heeft het over een politie missie. De VS regent bommen. Een kwestie van taakverdeling.
The Dutch parliamentarians speak this week about a police mission in Afghanistan. The US rains more and more bombs. A division of tasks.
Het is maar een grafiek. Ik maakte hem naar aanleiding van een simpele tabel in de Air Force Times van 31 januari 2011. De schrijver stelt dat de hoeveelheid bommen ieder jaar verdubbelt. In Irak gaat de luchtmacht activiteit naar zijn eindje. De grafiek laat zien dat de totale hoeveelheid desondanks verdubbeld: de "low-cost, low-altitude” bommenregen gaat door.
It is only a graph. It is based on a tiny table of two columns and five rows illustrating an article in the Air Force Times, January 31, 2011. It states that the amount of bombs doubled every year since 2006. In Iraq air activities are "clearly winding down ahead of the scheduled withdrawal of American troops at the end of this year." In Afghanistan the "low-cost, low-altitude” bombs continue to rain down.
Op grond van een snelle zoektocht door de Afghanistan War Diaries vond ik een 178 incidenten in en rond Kunduz. De incidenten betreffen niet alleen acties waarbij de politie is betrokken. Een groot deel gaat over al dan niet van afstand beïnvloedbare explosieven (IED's). Ook is opvallend dat veel meer dan in Uruzgan gerichte aanslagen op personen plaatsvinden, zoals politie commandanten, buitenlandse instellingen en hoge militairen.
De politie voert haar gewone taken uit, zoals de arrestatie van misdadigers en de in beslagname van drugs en wapens. Daar houdt het op gewoon te zijn. De politie wordt aangevallen met granaatwerpers. Politieposten worden bedreigd met geplaatste explosieven. Politieposten worden overvallen door grote aantallen Taliban. Soms vechten tientallen politiemensen met honderden strijders. In de periode 2004 tot 2009 verslechtert de situatie zienderogen, zo wordt ook in de logboeken een aantal keer gesteld. Als de politie gevangen naar Mazar-i-Sharif brengt wordt ze onderweg aangevallen door zwaar gewapende mannen. Het is een situatie vergelijkbaar met het 19e eeuwse Wilde Westen.
De politie zoekt, vindt en detoneert explosieven. Ze vecht tegen een vijand. De politie is deel van de oorlog. Ze is daarbij corrupt en wordt door de bevolking niet vertrouwd. Het is nooit rustig geweest. De gevonden logboeken beginnen met 4 incidenten in 2004. Daaronder de aanval op een UNHCR vestiging en de gruwelijke moord op 11 slapende Chinese constructiewerkers. In 2005 wordt er al een Nederlands konvooi aangevallen.
De politie is een belangrijk doelwit in de strijd, maar veruit de meeste slachtoffers zijn burgers.
Hieronder twee overzichten:
- Incidenten rond Kunduz 2004-2009, doden en gewonden
- Illustraties bij tekst: Incidenten rond Kunduz 2004-2009
Op basis van Quick scan (trefwoord Kunduz) Afghanistan leaks: Afghan War Diaries.
Nr. incidenten p.j.
Enemy
Friend
Civilian
Host Nation
ANA
ANP
OV
2004
4
killed
12
wounded
27
2005
4
killed
wounded
2006
16
killed
1
1
wounded
12
2007
58
killed
6
3
22
12
wounded
5
94
28
1
2008
33
killed
1
wounded
6
2009
61
killed
96*
2
2
5
1
wounded
1
1
3
16
176
358
totaal
104*
15
171*
5
61
2
* Op 3 september 2009 kwamen volgens de logboeken 56 strijders om het leven. Het ging hier om de zogenaamde Kunduz airstrike. Het bleken later geen strijders maar burgers. Dat betekent 48 gedode strijders en 227 burgers.
Tabel: 2
Illustraties bij tekst Incidenten rond Kunduz 2004-2009 Op basis van Quick scan (trefwoord Kunduz) Afghanistan leaks: Afghan War Diaries.
10 jan. 2008
Intelligence unit reported that unknown armed suspects entered and attacked the National Solidarity Organization Chiefs house. This resulted in her being killed and $60,000Afg was stolen. The ANP have arrested (02)suspects.
5 april 2007
Kunduz Prov/Kunduz City: 04 Apr 07. ANP arrested (1) narcotics suspect with (3.5) kilo poppy seed. NFI
26 okt. 2007
ANP eradicated (07) jeribs of hashish farmland.
11 sept. 2009
ANP DISCOVERED AND DEFUSED AND IED NEAR THE ROAD IN ALI ABAD DISTRICT OF KUNDUZ.
15 sept. 2009
KUNDUZ OCC-P REPORTS THAT 50 X ANP ARE IN A FIRE FIGHT WITH APPROXIMATELY 300 INS IN THE VILLAGE OF GUMBAZ.
16 april 2007
9 aug. 2007
28 aug. 2009
Task Force Phoenix reported a suicide bomber detonated his vest inside an ANPHQ building in Kunduz. (…) Approx casualities were 10 ANPKIA, 13 ANPWIA and 4 LNWIA with 1 suicide bomber dead.
PRT Kunduz ANP vehcile transporting 3 prisoners from Feyzabad to Mazar E Sharif was attacked with small arms fire and RPG at the east gate of Kunduz city by 6-8 other criminals. 2 ANPKIA, and the 3 detainees escaped,
MATION ABOUT INS NEAR KUNDUZ CITY IVO SAKHIL JADID, AND RESPONDED BY DEPLOYING 16 ANP. THE ANP WERE ATTACKED BY INS, AND WERE INVOLVED IN A FIRE FIGHT FOR 20 MIN.
Er zijn vele voorbeelden van aanvallen en van de inzet van de politie (ANP) als militairen te vinden.
6 nov. 2007
Dit is het grootste voorbeeld, met 14 doden en 49 gewonden. Maar opvallend zijn de vele gerichte aanslagen op hoge militairen.
following Parliament Members were killed in the suicide attack at the sugar factory; Mustafa Kazemi, Eng Matin, Zaki, Mohammad Zarif, Sayed Rahman, Usman and Abdul Razaq. (02)LN students were also killed Nasrullah and Aref. The following Parliament Members were wounded Shukrai, Sayed Hashim, Amil Gull and Abdul Manan. The most recent casualty totals (41) killed and (40) wounded. NFI
Mei 2007
Security incidents are on the rise in Balkh and Kunduz provinces.
Kunduz Province security situation is getting worse day by day, ACF have planned to conduct suicide attacks using RCIEDs against International Forces.
15 okt 2005
It was reported that a roadside IED targeted a Dutch Military convoy on Saturday
Veel WikilLeaks-nieuws deze week over de Nederlandse missie in Afghanistan. Over ‘cables’, diplomatieke berichten, van de Amerikaanse ambassade in Den Haag. Maar hoe zit het met de 77.000 militaire Afghanistan-rapportages die WikiLeaks afgelopen zomer op het Internet zette? Wat vertellen die over de provincie Kunduz waar de Nederlandse regering met de nieuwe politie-trainingsmissie aan de slag wil? Hoe zit het met de veiligheid en de politie in Kunduz? En is het voorstel van het kabinet wel het gevolg van de motie van GroenLinks en D66 of werd die missie daarvoor al bekokstoofd met de Amerikanen? Een gesprek met defensie-onderzoeker Martin Broek.
* OnJo is een samenwerkingsverband van de onderzoeksprogramma's Argos (VPRO, VARA), Reporter (KRO) en ZEMBLA (VARA). OnJo bevat ook een deel van de uitzendingen van Het Onderzoek (EO de Ochtenden), Tegenlicht (VPRO), Jansen & Janssen (VPRO), Factor (IKON), Nieuwsuur (NTR/NOS) en Goudzoekers (VPRO).
Waarom staat er nergens in ronde woorden, dat de JSF vier maal zoveel
geluid produceert dan de F-16. Dat het kortom een geluidsmonster is. Dat
haal ik wel uit een levendig geschreven artikel (F-35: Ik ben gevechtsvliegtuig, hoor me brullen) op een Amerikaanse militaire site. Die 4 x F-16 zegt me tenminste iets. Dan weet ik wat me op Vlieland te wachten staat.
De Tweede Kamer kent zo zijn vaste rites. Niets tegen rites overigens, ze geven vastigheid in een chaotische wereld. Een van die rites is dat Parlementsleden via de griffie vragen mogen stellen over brieven van de Regering (soms met een aangehecht rapport) aan de Tweede Kamer.
Meestal zijn die vragen niet het meest spetterende deel van de werkzaamheden, maar hooguit de opmaat tot een debat. Slechts een enkele keer zijn ze nieuws, zoals rond de Nederlandse militaire betrokkenheid bij Irak. Deze week staan Feitelijke Vragen over een JSF-geluidsoverlastonderzoek op de agenda.
Het is niet zo slim om er aandacht aan te besteden in een column die fris en fruitig geschreven moet zijn; bij stoffigheid haken de lezers immers af. Blijven ze wel hangen dan zijn ze al geïnteresseerd en daarmee niet degenen die ik zoek. Zij kunnen gelijk door naar de laatste twee alinea’s.
De brief en het rapport zijn saai. Laat ik daarover eerlijk zijn. Bovendien waar gaat het helemaal om? Ten eerste over geluidsbelasting voor de direct omwonende van de vliegbasis Leeuwarden en Volkel. De rest van Nederland zal het wel merken. Ten tweede over de Niemeskant-variant. Dat laatste is een norm waarbij in Volkel nieuwbouw mogelijk is binnen als acceptabel vastgestelde geluidsnormen. Het is geen spetterde tekst dus. Dat lijkt bijna opzet. Het woord ‘toename’ zocht ik tevergeefs. Het woord ‘geluidsoverlast’ komt niet voor, laat staan ‘takkeherrie’. De conclusie is saai en laat alleen zien dat er met de JSF minder gevlogen kan worden dan met de F-16 binnen dezelfde geluidsnormen.
Een van de vragen die de defensiewoordvoerders indienen luidt waarschijnlijk: “Is al bekend wat de constatering dat het noodzakelijk is dat de huidige middelen voor handhaving van de geluidsbelasting, voorafgaand aan de eventuele invoering van de F-35, gemodificeerd moeten worden, voor kosten met zich mee zal brengen?” Kosten daar draait het immers om. Je zou ook nog kunnen vragen welk buitenland de niet binnen de normen vallende vliegoefeningen wil hebben. De luchtmacht wil die gaan exporteren. Wat dat dan weer kost en of er al afspraken in die richting zijn.
Als domper op het doorworstelen van het rapport komt dan: “De resultaten zijn geldig zolang de uitgangspunten die gehanteerd zijn voor de berekeningen niet wijzigen.” Menig belegger weet wat deze formulering betekent. Alsof het niet genoeg is, voegen de onderzoekers daar nog aan toe: “De gebruikte uitgangspunten voor geluidsbelasting berekeningen zijn gebaseerd op een momentopname. Door voortschrijdend inzicht is het mogelijk dat de uitgangspunten voor de berekeningen wijzigen. Indien dit plaatsvindt, dienen nieuwe berekeningen te worden uitgevoerd om de geluidsbelasting te bepalen.” Daarmee zijn de antwoorden op de vragen ook al grotendeels gegeven.
Zo houd je jezelf lekker aan het werk als onderzoeker van het Nationaal Lucht- en Ruimtevaartlaboratorium. Sterker nog dit bedrijf werkt al vanaf het begin aan de Joint Strike Fighter. Het zegt zelf: “the replacement project is of great importance to us.”. Belanghebbende zou je dan zeggen en daarom niet geschikt om het onderzoek uit te voeren. Eigenlijk is het van de gekke dat het Parlement zich met zo’n kluitje in het riet laat sturen. Je neemt daarmee je eigen werk niet serieus. Ze zouden over dit rapport helemaal geen vragen moeten stellen. Het aan de kant moeten slingeren en een onafhankelijk onderzoek moeten eisen.
Ze hebben toch wel iets beters te doen dan zich met een werkverschaffings-project van de militaire industrie bezig te houden. Verder alleen bedoeld om kritiek binnen de PvdA te verstommen. Ze zouden zich ook nog meer kunnen buigen over de geopolitieke gevolgen van de interventie in Afghanistan en de gezondheidsaspecten voor de betrokken militairen. De afkeer in Nederland over deze zinloze missie wordt steeds sterker. Hé wacht eens, had ik zelf niet beter een column kunnen schrijven over de rol van ons leger in Afghanistan.
Dat had ik moeten doen. Krachtige en duidelijke uitspraken kwamen gelukkig al van Wim van den Burg van de grootste Nederlandse militaire vakbond. Daar kan ik me mooi achter verschuilen. Maar ik had daarnaast nog kunnen schrijven over het feit dat het Nederlandse leger samenwerkt met het grootste huurlingenleger uit de geschiedenis. Of met een leger waar martelen niet strafbaar is. Een krijgsmacht die volgens Amnesty International een loopje neemt met de mensenrechten. Ja daarover had ik moeten schrijven en ik neuzel mee over decibellen. Hoewel, je zou er maar last van hebben.
Over geluidsoverlast wordt ook in Australië geklaagd:
Newcastle Herald (Australia)
May 31, 2011 Tuesday
Jet noise action could set example
PORT Stephens residents' High Court action over jet noise will begin next month, with their lawyers saying other countries buying Joint Strike Fighter planes should watch it closely. Canberra firm Goodman Law has filed a writ of summons on behalf of Raymond Terrace resident Carol Moxey. That mediation will take place next month, with a class action for others to follow. Defence opposed Mrs Moxey's bid to build houses on her land because noise from the new fighters could affect them. The government will buy at least 14 of the F-35 Lightning II Joint Strike Fighters for a projected $3.2 billion. Goodman principal director Steven Gavagna said the class action loomed as a watershed. "I'd call it a landmark for how people live with and around technology," he said. The federal government says it will establish a taskforce on RAAF base issues and and development and planning in Port Stephens" but lobby groups say residents' property values and lifestyles have suffered years ahead of the fighters' planned introduction in 2018. Goodman Law will host a meeting for potential class action participants at Raymond Terrace Bowling Club at 6pm on June 15.
Jawel, hij is er: een heuse Nederlandse ‘Defensie Industrie Strategie (DIS)’. Dat schreef ik al weer twee jaar geleden. Het is een document van omvang. Nederland loopt daarmee voorop in Europa en behoort ogenschijnlijk tot de grote defensie landen, die ook een dergelijk document publiceren. Niet alleen stuurt onze overheid troepen naar Zuid-Azië, om daar aan onze veiligheid hier te werken, maar ze gaat ook structuur brengen in de productie en verkoop van wapens.
Een leger zonder wapenindustrie, is als een mens aan een infuus, als het weggehaald wordt ben je verloren, zo spreekt uit het document. De DIS straalt ook realisme uit. Nederland zal niet op eigen houtje gaan opereren. Europese samenwerking wordt daarom herhaaldelijk genoemd, maar iedereen die kijkt naar de belangrijke wapenaankopen door de Nederlandse krijgsmacht zal dat niet al te serieus nemen. Een groot deel is immers van Amerikaanse makelij en dáár ligt dan ook een belangrijk deel van de samenwerking; de JSF is het meest in het oog springende voorbeeld.
Ik hoorde al verschillende mensen zeggen dat het DIS niet veel nieuws bevat. Het DIS is echter een bundeling van feiten, subsidiemogelijkheden, visies en propaganda binnen één kaft, waarbij Defensie het voortouw heeft. Die bundeling moet leiden tot meer geld voor de wapenindustrie en een gerichter beleid. Deze tekst heeft de bedoeling dat aan een eigen Oranje-blanje-bleu wapenindustrie wordt gewerkt.
De stichting Nederlandse Industrie voor Defensie en Veiligheid (NIVD) kan in grote mate instemmen met het document. “De strategische visie van de overheid op de defensiegerelateerde industrie is gebaseerd op een goede analyse, bevat goede intenties, maar mist nog duidelijke invulling.” Die invulling zijn aanbestedingen en geld, dat blijkt ook wel uit dezelfde reactie: “De NIID pleit voor vervolgstappen in de vorm van concrete programma’s en projecten met bijbehorende financiële inspanningen.” De NIVD bundelt ruim 200 bedrijven die producten voor de militaire markt maken. De stichting is een directe gesprekspartner van de overheid.
Dat het DIS niet het zoveelste rapportje was, maar een serieus beleidsstuk blijkt er ook uit dat het nadrukkelijk terug komt in de belangrijkste documenten van het ministerie van Defensie van jaar 2007: ‘Wereldwijd Dienstbaar’ (waarin Middelkoop, de visie van de regering op het gebied van de krijgsmacht uiteen zet) en de Defensiebegroting. Beide bevatten ronkende teksten die uitdragen dat Nederland meedoet aan expeditionaire operaties wereldwijd in het hoge geweldsspectrum. In dat kader moeten we ook de DIS zien. Ook de Defensiebegroting van 2009 bevat de DIS een aantal malen. Bijvoorbeeld hier: “Verder worden in het kader van de Defensie Industrie Strategie maatregelen genomen met als doel bij te dragen aan de versterking van de internationale positie van de Nederlandse defensiegerelateerde industrie.”
Nog belangrijker is dat het NIDV vrijwel onmiddellijk zijn zin kreeg en dat in een viertal aanvullingen op de Strategie concrete maatregelen en te subsidiëren onderzoeksprojecten worden benoemd. “De in deze brief beschreven activiteiten op het gebied van de prioritaire technologiegebieden, het launching customership en de instandhouding van materieel kunnen worden gezien als een eerste aanzet voor de verdere uitwerking van de DIS. Deze uitwerking zal dan ook worden voortgezet,” heet het daarin zo mooi. Van de DIS zijn we voorlopig nog niet af. Nederland wil graag bij de militaire grootmachten horen en de wapenindustrie doet daaraan mee.
De wapens zijn nog warm van de vorige oorlog als ze al weer naar de volgende gaan. Wat zeg ik. Ze zijn nog heet.
Nederland zit met zijn troepen in Afghanistan Westerse belangen te verdedigen. Om die operatie zonder veel slachtoffers aan eigen kant uit te kunnen voeren moet Nederland over goede lucht-grondwaarnemingscapaciteit beschikken.
Nederland gaat daar nu een Israëlisch onbemand vliegtuigje (UAV, Unmanned Arial Vehicle) voor inzetten. Het ding heeft zijn waarde bewezen in Israël, Turkije en aan de grens met New Mexico. Met die boodschap wordt de Kamer warm gemaakt voor de beslissing van Defensie om op korte termijn de order te plaatsen bij het Israëlische bedrijf Aeronautics. Ik zie de propaganda machine van de Taliban al juichen.
“De Israëlische regering laat in principe geen operationele inzet van personeel met de Israëlische nationaliteit in Afghanistan toe. Wellicht wordt wel Israëlisch personeel ingezet in de voorbereidingsfase en bij de opbouw van het systeem, maar de fabrikant kon hierover nog geen uitsluitsel geven. Het burgerpersoneel zal in ieder geval dus niet de Nederlandse nationaliteit hebben.” Zo stelt de brief die de Tweede Kamer vorige week van de staatssecretaris kreeg.
Nederland levert niet direct wapens aan Israël, omdat wapens ingezet kunnen worden bij mensenrechten schendingen, maar huurt wel wapens bij de Israëlische defensie-industrie. Hoeveel boter moet er van je hoofd in je ogen stromen om niet te zien dat er wat ruimte zit tussen het ene niet en andere wel doen.
Zie ook: Defense Industry Daily 19/1/9
Kamerstukken:
* Urgente behoefte lucht-grondwaarnemingscapaciteit voor ISAF Stage III 12 december 2008
* Inhuur lucht-grondwaarnemingscapaciteit voor ISAF III 12 januari 2009
* Kamervragen aangaande lucht-grondwaarnemingscapaciteit ISAF III http://www.defensie.nl/_system/handlers/generaldownloadHandler.ashx?filename=/media/kamervragen_luchtgrondwaarnemingscapaciteit_tcm46-126158.pdf
Extra informatie:
Dominator™ - enables full situational awareness from the infantry battalion level down to the individual soldier, including a personal digital unit, tactical communications unit, eye piece, weapon-mounted fire control system, helmet, CORAL-CR, power-pack and communications system.
****
This multimission flying-wing MALE UAV was unveiled at the Aero India exhibition in February 2005. Under development since at least 2003, originally under the designation Morpheus. Endurance is believed to be around 35-40h using underwing drop tanks and wet wing. Capable of simultaneous carriage of both SAR and IR/EO payloads. Large winglets. Integrated anti-icing system for high-altitude operations with ceiling of 25,000ft. Satellite datalink terminal in above nose mounting. Zie: Flight International 21-27 juni 2005
****
Zie ook: Kijk uit, er ligt vlees op de grond, abdelkader benali, 28-01-2009 10:22 (Volkskrant Opinie)
****
April Decision Expected From France on Hermes By PIERRE TRAN (Def News 2/2/9)
PARIS — Thales expects a decision in April on its unsolicited offer of the Israeli Hermes 450 tactical UAV to the French government for rapid deployment in Afghanistan, said Pierre-Yves Chaltiel, CEO of Thales Airborne Systems. ............... Vervolg zie reactie ruimte.
****
Van Middelkoop laat het leger niet langer verslijten. Hij houdt zelf opruiming. Dan kunnen de spulletje ook niet verslijten en brengen toch nog wat op. Logische gedachte. Zo gaan van de overgebleven 88 Leopard-tanks 28 stuks de deur uit, voor achttien van de negentig F-16’s wordt een nieuwe bestemming gezocht en van het krommebaan-geschut, de pantserhouwitser PzH2000, gaan er al weer 24 afgestoten worden. De week nadat het Nederlandse geschut uitgebreid de pers haalt, omdat het kanon is ingezet bij beschietingen tijdens de strijd in Chora, blijkt dat Nederland van de oorspronkelijke bestelling van 57 stuks nog maar vijftien kanonnen overhoud. Ze zijn door de producent nog niet eens allemaal in Nederland bezorgd, als er al weer 42 worden afgestoten. Voor een interventie in het hoge geweldspectrum is dit blijkbaar genoeg. In Afghanistan worden er drie ingezet. Vorig jaar pompten ze voor het eerst hun granaten het slagveld op en in de afgelopen periode tijdens de gevechten in Chora schoten ze vanaf 30 kilometer afstand de vechtende troepen te hulp. De PzH haalt met de laatste inzet YouTube (‘Dutch artillery pounding taliban positions’). Het filmpje wordt overgenomen op talloze websites.
President Karzai was niet zo blij met het Nederlandse optreden. “Kan het wat voorzichtiger,” zo stelde hij. Gelijk zat Eimert op de kast, je kan je dat nauwelijks voorstellen, de minister van Defensie is een keurig en rustig heerschap, maakt soms een foutje, maar is geen straatvechter. Toch haalde hij meteen krachtig uit naar de Afghaanse president die het gewapende paard in de bek durfde te kijken en wat aan te merken had op de hulp van de Nederlanders. “Karzai is niet op de hoogte van de modernste techniek,” stelde Middelkoop. “Onze pantserhouwitser is een precisiewapen,” zo stelde de baas van de troepen.
Kan best zijn maar op een afstand van 30 kilometer kan zelfs een kleine afwijking het verschil maken tussen het treffen van oppossing militant forces (OMF, zoals de tegenstanders in Afghanistan lekker vaag heten) en een onmiskenbare burger. Daar waarschuwde Karzai tegen. Hij moet de buitenlandse invasie verkopen aan zijn bevolking en dat wordt niet gemakkelijker als er tientallen burgerslachtoffers vallen. De reactie van Middelkoop was op zijn beurt weer bedoeld voor ons. Dat de opbouwmissie een vechtmissie is daar is iedereen wel van overtuigd, maar dat de hulp gepaard gaat met disproportioneel veel burgerslachtoffers dat moet weggepoetst worden.
Er wordt een heel scala wapens ingezet. Maar de inzet van drie stuks houwitsers is genoeg om de wereldpers te halen. Toch gaan er 42 in de verkoop. Maar wie wil ze hebben? Australië overwoog achttien van de Nederlandse houwitsers aan te schaffen, maar deze week werd bekend dat ze liever voor een ander type gaan (JDW 04/07/07). Het is een zwaar Kamp-wapen voor het hoge geweldspectrum, waar de vorige minister van Defensie volop aan deel wilde nemen en zijn wapenaankopen op richtte. Niet veel landen kunnen zo’n wapen gebruiken. Als Nederland de wapens al kan verkopen zullen ze tegen een lagere verkoop- dan kostprijs de deur uit gaan. Steeds minder kritisch kan men dan zijn ten opzichte van potentiële klanten. De overheid is al de grootste wapenhandelaar van Nederland en zal dat nog een tijdje blijven. Nederland kan door de verkopen wel mee blijven vechten in Afghanistan. ‘Karzai we stay,’ is de boodschap die de verkoop etalage van Defensie uitstraalt.
(2007-07-07)
Deze column is al lang geleden geschreven, voor konfrontatie.nl. Veel ervan gaat nog steeds op.
Beelden. Ik denk na over de documentaire die ik gisteren zag: Frontline report on UK troops*. Hij ging over het optreden van de Grenadier Guards, in Helmand, Afghanistan. "The most heavy fighting since Korea", zegt de BBC journalist.
Cameraman of -vrouw en interviewer liepen mee met een ploeg soldaten die regelmatig onder vuur lagen. Dat gebeurde in de buurt van een dorp, in een quala, en ook nog in het eigen kamp waar men probeert tot rust te komen.
De kogels sloegen in beeld het magazijn van een geweer. De angst, de adrenaline, en het zweet waren voel- en ruikbaar.
Ik keek er naar maar bevatte het niet. De beelden kwamen uit een oorlogsspeelfilm.
Het was niet echt.
Realistische gefilmd dat wel, op een wijze die ik alleen als fictie ken. Op het verkeerde been gezet door mijn opvoeding met oorlogsfilms. Ik ben een burger onder de zestig. Oorlog, bloed, zweet en tranen hebben voor mij de diep doorvoelde penetrante lucht verloren. Eigenlijk nooit gehad. De realiteit komt over als fictie.
Op de site van het Transnational Institute in Amsterdam lees ik het verslag van een bezoek van twee medewerkers aan Kaboel in Afghanistan. Ze zijn daar om onderzoek te doen naar de ontwikkelingen op de opium markt.
Het artikel Security in Afghanistan - Business as usual?’ gaat vooral in op de vele veiligheidsvoorzieningen in de stad. Overal staan jonge mannen aan de poort en overal worden auto’s aangehouden. Hun harten en geesten worden er niet mee gewonnen. De chauffeur van de onderzoekers grapt: “Een ding dat een goed exportproduct voor ons land zou zijn, is beton voor roadblocks. Afghaanse bedrijven zijn experts in de maken ervan.”
Het deed mij denken aan een overzichtje uit de Engelse Times dat ik elders las, waarin vooral ingegaan wordt op de buitenlandse ondernemingen die hun voordeel doen met de situatie in Afghanistan.
90 is het minimale aantal civiele veiligheids bedrijven (private security contractors, PSC’s) werkzaam in Afghanistan. 28.000 veiligheidsmedewerkers werken bij de PSC’s in Afghanistan. 43.750 handvuurwapens, geweren, automatische gewereren en raket aangedreven granaatwerpers hebben die in hun bezit dat is 3,5 wapen per persoon. 56% van de PSC’s zijn in buitenlandse handen, zoals die van de Australië, Canada, Duitsland, Engeland, India Nederland, Nepal, Pakistan, Turkije en VS. 6.000 waren in dienst van elk van de twee grootste Amerikaanse bedrijven, Blackwater and DynCorp. € 336 gemiddelde dagelijkse loon voor de internationale medewerkers van de PSC’s. € 11.444 maandloon voor top van de internationale medewerkers. 57 internationale PSC’s werkzaam in Afghanistan; 21 daarvan komen uit de VS, 17 komen uit Engeland. Bron: Swisspeace
